वीरमित्रोदय: राजनीतिप्रकाश (महामहोपाध्याय मित्रमिश्र - प्राचीन भारतीय राजनीति एवं शासन कोष)

ऐतरेयब्राह्मणोक्तो राजाभिषेकः । १०७ भहेति । पूर्वे पित्रादयः । अपरे पुत्रादयः । नोदापुः, न श- क्नुयुः । अत्र दृष्टान्तः-दिवमिति । हस्ताभ्यां स्प्रष्टुमशक्तः । एवं पञ्च मानवा निषादपञ्चमाश्चत्वारो वर्णाः । अभिषे- कं स्तौति-एतमिति । विद्यया महाभिषेकज्ञानेन । विद्याज्ञानेनैव फलसिद्धिं दर्शयति-एतमिति । अत्यरातिर्ब्राह्मणः । महत्, म- हत्त्वम् ऐश्वर्यं, मा, मां गुरुं, गमय प्रापय। त्वमिति। त्वमेव पृथि- व्या राजा भव । पुरोहितमभिषेककर्त्तारं न द्रुह्येदित्युक्तम्, त- दतिक्रमफलं दर्शयति । देवक्षेत्रम् उत्तरकुरवः । मे मह्यम् । अद्रुक्षो द्रोहं कृतवान् । मया याचितं महत्त्वं दातुमनिच्छुर्वञ्चनयो- त्तरकुरुजयं प्रार्थितवानसि । अतस्ते तव गुरुद्रोहिण, इदं सा- मर्थ्यम्, आददे अपहरामि । आत्तवीर्यम् अपहृतवीर्यम् । शुष्मि- णो राजा । एवंविदुषे अभिषेकज्ञाय । चकृषे कर्त्रे । अद्रोहे का- रणमाह नेदिति । नैव राष्ट्रादेशाधिपत्याद् भ्रष्टो भूयासम् । जहत् परित्यजतु । अत्र ऋग्विधानोक्तः प्रकारविशेषः । राजानमभिषिञ्चेत तिष्येण श्रवणेन वा । पौष्णसावित्रसौम्याश्विरोहिण्यामुत्तरासु च ॥ हुत्वाऽग्निं राजलिङ्गाभिः सावित्र्या प्रयतः शुचिः । महाव्याहृतिभिश्चैव सम्पाताभिर्हुतो भवेत् ॥ सर्वौषधिरसैः श्लक्ष्णैर्नदीनां सलिलेन च । व्याघ्रचर्मण्यथासीनमासन्‍द्यामभिषिञ्चयेत् ॥ तिष्ठन् प्रत्यङ्मुखो ब्रूयाज्जय त्वं पृथिवीमिमाम् । धर्मस्ते निखिलो राजन् वर्द्धतां पालय प्रजाः ॥ वर्द्धस्व च श्रियै पुष्ट्यै जयायाभ्युदयाय च । राजानः सन्तु ते गोत्रे ततो ऽप्रतिरथं जपेत् ॥