विष्णुधर्मोत्तर पुराण (तृतीय खण्ड - चित्रसूत्र, वास्तु, शिल्प व प्रतिमा लक्षण)

द्वि० खं० अ० १२४

घृतेति सूक्तानां सप्तषष्टिर्हृदाहताः ॥ दशोत्तरा ऋचश्चैताः पावमान्यः शतानि षट् ॥ १११ ॥ एतज्जहुंश्चाप्यथर्व घोरं मृत्युभयं जपेत् ॥ आध्यात्मिकं पवित्रं च सूक्तं जपन्त्वल्पतः क्वचित् ॥ ११२ ॥ गतिमिष्टामवाप्नोति विन्दते महतीं श्रियम् ॥ आपोहिष्ठेति महतः प्रसुजीतोदकस्थितः ॥ ११३ ॥ सर्वपापविनिर्मुक्तस्सर्वशोकफलमश्नुते ॥ उपतिष्ठेत राजानं यमसूक्तेन वै द्विज ॥ ॥ ११४ ॥ चतुर्दशीं तु कुर्वीत स्थालीपाकं यथाविधि ॥ पञ्चविंशतिमित्युक्तस्तन्मन्त्र प्रयोजयेत् ॥ ११५ ॥ परायुष्यः प्रमीयेत न स जातु कथञ्चन ॥ मृत्युमेव प्रपद्येत परं मृत्योरिव द्विज ॥ ११६ ॥ वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु नक्तंभोजी सदा नरः ॥ परायुषः प्रमीयेत न स जा तु कथञ्चन ॥ ११७ ॥ फलाहारो जपेन्मृत्युं त्रिभिर्वर्षैः सदा नरः ॥ दशानां तु शान्त्यर्थं भद्रं न इति संस्मरन् ॥ ११८ ॥ फलाहारी भवेन्मासं मासान्मासं पयः पिबेत् ॥ वायुभक्ष्यो भवेन्मासं जपेत्प्रेतसहस्रशः ॥ ११९ ॥ अन्तर्धानमवाप्नोति सिद्धान्पश्यति चारणान् ॥ प्रदेवेति नियतो जपेत् मरुधन्वसु ॥ १२० ॥ प्राणान्तिके भये प्राप्ते क्षिप्रमायुस्तु विन्दति ॥ वेभीतकांस्तु त्रीन्शान्ताल्यैः समाधिवासयेत् ॥ १२१ ॥ पुष्पेण किंशुकैव स्थापयित्वा विहायसि ॥ संहत्य पादौ तौ तत्र तिष्ठेदस्तस्तुतिं जपेत् ॥ १२२ ॥ प्रावे मापेत्यचामंकं जपेच्च मनसा निशि ॥ व्युष्टायां मुदिते सूर्ये दूते जयमवाप्नुयात् ॥ १२३ ॥ अऋन्सुपर्णासन्तेत्येतत्स्वस्त्ययनं जपेत् ॥ नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षुषेति च नित्यशः ॥ १२४ ॥ तथाऽजं त्र्युद्यानित्यं भीतिभ्यो विप्रमुच्यते ॥ द्वेष्येरिति नित्यं तु जपेद्देवं समश्नुते ॥ १२५ ॥ मा प्रभागीरिति मूढस्तु पन्थानं पथि विन्दति ॥ क्षीणाणुरिति मन्येत यं कंचित्सुहृदं प्रियम् ॥ १२६॥ यत्तेयामिति तु स्नातस्तस्य मूर्धानमालभेत् ॥ सहस्रकृत्वा पञ्चाहं तेनायुर्विन्दते पुनः॥१२७॥ सूक्तुष्वे दर्शमेनैव इध्ममोडुम्बरं भवेत् ॥ इदमित्थेति जुहुयाद् घृतं प्राज्ञः सहस्रशः ॥ १२८॥ पशुकामो गवां गोष्ठे अञ्जनाक्रमश्चतुष्पथे ॥ परावतः स्वस्त्ययनं स्नातकस्य विधीयते ॥ १२९ ॥ बृहत्पते प्रथममिति ज्ञानकामस्य भार्गव ॥ वयः सुपर्णमित्येततं जपन्वै विन्दते श्रियम् ॥१३०॥ यस्ते मन्यो इति सदा मपस्तन्त्रं विधीयते ॥ हविष्मतीमभ्यस्य सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ १३१ ॥ या ओषधीः स्वस्त्ययनं सर्वपापविनाशनम् ॥ तस्य माया विनश्येत कायाभिर्वर्धते तथा ॥ १३२ ॥ बृहस्पतिः प्रतीत्येतद् बुद्धिकामः प्रयोजयेत् ॥ सर्वत्र तु परा शक्तिर्ज्ञेयाप्रतिरथा तथा ॥ ॥ १३३ ॥ भूतांशं काश्यपं नित्यं प्रजाकामस्य कीर्तितम् ॥ अहं रुद्रभिरित्येतद्भाग्यमी भवति मानवः ॥ १३४ ॥ न योनौ जायते विद्वा अपनश्शोति रात्रिषु ॥ रात्रिसूक्तं जपुन्नात्रौ रात्रिक्षेमी भवेन्नरः ॥ १३५ ॥ या कल्पयतीति जपेन्नित्यं कृत्वा विनाशनम् ॥ आयुष्यं चैव वर्चस्यं

॥२६७॥