कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

१८२ कथासरित्सागर तमुपागम्य भक्त्या स्वं पूजय प्रापितस्तदम् । येन निर्विघ्नमेवानु स्यादिष्टं पतिमाप्स्यसि ॥५६॥ ततस्तस्या यथाख्यात गच्छन्त्या मोदकतो मया । कया लब्धं भर्त्तारं हि विनायकमभूत्तया ॥५७॥ मया सा प्रत्यबोधाम्भो विमनायन्तथावदत् । तस्मिन्प्रवृत्तेन नास्ति सिद्धिः कार्येह कस्यचित् ॥५८॥ तथा भक्त्याथ तं चण्डयामा वधं गृहम् । इत्युक्त्वा स वयस्या मे वयामस्तथयन्निमाम् ॥५९॥ यक्षदत्तकथा पुरा पुरन्दरनये गणाग्य प्रागुदिष्यति । गान्धारवत्य तत तय च बभूवासुर ॥६०॥ प्राच्यवन्तममुष्य गन्धर्वाणां प्रियाम् । सोऽथ कृत्वा प्राप्य प्राय च सवत्स पतिम् ॥६१॥ ग्रामवत् गुणैर्युक्तं मन्दग्य च प्रीतिम् । स च गन्ध्यां निदद्ध्ये या तिल... गुणत्रयम् ॥६२॥ प्रमत्तस्यापिनो मा च कान्ताविष्टा चिद । द्विज प्रवासं पूर्वं मातङ्गाख्येति ददौ ॥६३॥ च सन्तर्पयेति मन्त्रप्रभावतो ददौ च । तत्र सञ्चारयन्मानं स चकार वपुष्मतः ॥६४॥ भीतासीत वधूहं तीर्थस्नानं जगुर्दृशा । ददातु गच्छतो यस्य दूतं दायान्प्रगृह्यते ॥६५॥ इत्थं स वयस्याभिः सन्तापवन्त... त्वा दृष्ट्वा स प्रमत्तश्च मातङ्गाख्यं पुरं गतः। प्रहस्यैतां रहिते च गुणवद्दारदारकः। अथ सा कस्य कन्यासौ मन्दबुद्धे कथं च सा। न्यहं यद वन्दितुं तीर्थं समं मया। भवितास्य सुता दूतं प्रत्याहवदतो जनैः। यद वन्दितुं तीर्थं विजयाख्यममुं सती। तत्र तस्य द्विजेन्द्रस्य सुतं रूपेणानिन्दितम्