रसार्णव (शैव रस-तन्त्र - प्राचीन भारतीय खनिज रसायन, धातुवाद एवं रस-चिकित्सा सटीक)

द्वितीयः पटलः । २५ पायसान्नं¹ महेशानि सर्व्वभूतदयात्मकम्² ॥ ८७ ॥ संघटनादाराधयेद्देवीं³ स भवेत्सिद्धिभाजनम्⁴ । सहस्रं वा शतं वापि त्रिसन्ध्यं संजपेदिमाम्⁵ ॥ ८८ ॥ यस्या चाज्ञा⁶प्रसादेन जायते खेचरो रसः । दिब्यौषधयश्च तस्यैव सिध्यन्ति सुरवन्दिते ॥ ८९ ॥ अनङ्कुशं समारुह्य वने मत्तगजं यथा । तथाऽरसाङ्कुशाभिज्ञो⁷ रसेन्द्रं प्राप्य सीदति⁸ ॥ ९० ॥ विद्यया⁹ सह मन्तव्यं गुरोः¹⁰ सत्सम्प्रदायिनः । रसप्रयोगजातन्तु¹¹ सर्व्वतः सिद्धिमिच्छता ॥ ९१ ॥ अथ प्रश्नावताराय¹² पूर्व्वोक्तं रसभैरवम् । समाहितमनां ध्यायेत् तदालीन¹³ समाचरेत् ॥ ९२ ॥

(1) K reads पायसानि, which seems to be incorrect. (2) सर्व्व- भूतदयात्मकम्, a reading in M. (3) M reads देवि, which makes the sentence incomplete. (4) सम्भवेत is the reading in M. सिद्धि- भाजनः is the reading in K. (5) त्रिसन्ध्या सञ्जपेदिमाम्, a variant in M, wherein the first term is incorrect. (6) यस्याज्ञया is the reading in K, which is not correct. (7) रसाङ्कुशयुक्तं, a variant in K. In this reading no nominative to सीदति is to be found. (8) K reads सिध्यसि, which is absurd. (9) K reads मद्यया, which is senseless. (10) K reads गुरो (without विसर्ग), which is erroneous. (11) M reads रसप्रयोगजातास्तु, which is incorrect. [जात is neuter.] (12) -श्रावताराय is the reading in M, which is an evident error of the scribe. (13) M reads तानालीनं.