CC0. In Public Domain. Digitization by eGangotri

नीलरुद्रोपनिषत्

प्रथमः खण्डः

अपश्य त्वावरोहन्तं दिदितः पृथिवीमवः । अपश्यं युद्रमस्यन्तं नीलग्रीवं शिखण्डिनम् ॥ दिव उग्रोऽवारुक्षत् प्रत्यस्थाद्भूभ्यामधि । जनासः पश्यतेमं नीलग्रीवं विलोहितम् ॥ एष एत्यवीरहा रुद्रो जलासभेषजीः । वित्तेऽक्षेममनीनशद्धातीकारोऽप्येतु ते ॥ नमस्ते भवभामाय नमस्ते भवमन्यवे । नमस्ते अस्तु बाहुभ्यामुतो त इषवे नमः ॥ यामिषुं गिरिशन्त हस्ते बिभर्ष्यास्तवे । शिवां गिरित्र तां कुरु मा हिँँसीः पुरुषं जगत् ॥ शिवेन वचसा त्वा गिरिशाच्छा वदामसि । यथा नः सर्वमिज्जगदयक्ष्मं सुमना असत् ॥ या त इषुः शिवतमा शिवं बभूव ते धनुः । शिवा शरव्या या तब तया नो मृड जीवसे ॥ या ते रुद्र शिवा तनूरघोराऽपापकाशिनी । तया नस्तन्वा शांतमया गिरिशन्ताभिचाकशीत् ॥ असौ यस्ताम्रो अरुण उत बभ्रुर्विलोहितः । ये चेमे रुद्रा अभितो दिक्षु श्रिताः सहस्रशोऽवैषांहेड ईमहे ॥१॥ हे नीलकण्ठ ! अपने दिव्य धाम से भूमण्डल पर अवतीर्ण होते हुए हमने आप को देखा । अपने उग्र रुद्र रूप से मोरपंख के समान Sri Sri Anandamayee Ashram Collection, Varanasi