भारतकोश
अभिज्ञानशाकुन्तलम् (विमला-चन्द्रकला संस्कृत-हिन्दी व्याख्या सहित)

अभिज्ञानशाकुन्तलम् (विमला-चन्द्रकला संस्कृत-हिन्दी व्याख्या सहित)

Abhijnanashakuntalam with Sanskrit-Hindi Commentary

महाकवि कालिदास / डॉ. श्रीकृष्णमणि त्रिपाठी द्वारा

DevanagariSanskritpublished540 पृष्ठ

पृष्ठ 481, कुल 540 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 481

सप्तमोऽङ्कः ३९९

**शकुन्तला—( पश्चात्तापविवर्णं राजानं दृष्ट्वा )—**ण खु अज्जउतो विअ । तदो को एसो दाणिं किदरक्खामंगलं दारअं मे गतसंसग्गेण दूसेदि । [ न खल्वार्यपुत्र इव । ततः क एष इदानीं कृतरक्षामङ्गलं दारकं मे गात्रसंसर्गेण दूषयति ]

बालः—( मातरमुपेत्य ) अज्जुए ! एसो कोवि पुरिसो मं पुत्त त्ति आलिंगदि । [ मातः ! एष कोऽपि पुरुषो मां पुत्र इत्यालिङ्गति । ]

**राजा—**प्रिये क्रौर्यमपि मे त्वयि प्रयुक्तमनुकूलपरिणामं संवृत्तम्, यदहमिदानीं त्वया प्रत्यभिज्ञातमात्मानं पश्यामि ।


वेणीं धारयन्ती सरलस्वभावां शकुन्तलामालोकय राजा दुष्यन्त आत्मनोऽतिनिर्दयत्वं विचारयति । एतादृशीयमतिकठोरहृदयस्यैव मम कारणादेतादृशं विरहिणीव्रतं बिभर्तीति नूनमहं सापराध इति भावः । अत्र स्वभावोक्तिकाव्यलिङ्गालङ्कारौ मालामरिणी वृत्तञ्च ॥२१॥

शकुन्तला—( पश्चात्तापेन विवर्णं राजानं दृष्ट्वा वदति-- ) न खलु निश्चयेन आर्यपुत्रः = स्वामी इव = यथा ततः = तर्हि क एषः = कोऽयं इदानीम् = अधुना कृतरक्षामङ्गलं = कृतं विहितं रक्षारूपं मङ्गलं शुभं यस्य स तम् कृतरक्षामङ्गलम् = विहितरक्षासंस्कारविशेषम् मे दारकं = मम पुत्रकं गात्रस्पर्शेन = स्वशरीरसम्पर्केण आलिङ्गनेन दूषयति = कलुषी करोति ।

बालकः—( मातरमुपेत्य वदति ) मातः ! = जननि ! एषः = अयं मत्समीपे स्थितः कोऽपि अज्ञातः पुरुषः = नरः मां पुत्र इति = सुत इत्येवं मत्वा आलिङ्गति = परिष्वजते ।

राजा—प्रिये ! = दयिते ! त्वयि = त्वां प्रति प्रयुक्तम् = त्वामधिकृत्य कृतम् आचरितं क्रौर्यमपि = निर्दयतापि अनुकूलपरिणामं अनुकूलः = सरसः परिणामः = विपाकः यस्य तत् अनुकूलपरिणामं = अभीष्टफलप्रदम्, संवृत्तम् = जातम् प्रत्याख्यानं पश्चात्तापत्या परिणतं यत् अहं इदानीम् = अधुना त्वया = भवत्या प्रत्यभिज्ञातं = संस्मृतं परिचितम् (ननु निराकृतम् ) आत्मानं = स्वं पश्यामि = विलोकयामि । साधु ते शीलं यन्मया विमानितापि मयि न विरक्तासीदितिभावः ।


शकुन्तला—( पश्चात्ताप के कारण विवर्णवदन कान्तिहीन राजा को देखकर ) यह तो आर्यपुत्र नहीं प्रतीत होते हैं, तो फिर वह कौन पुरुष है जो रक्षाविधान से रहित मेरे पुत्र को अपनी गोद में लेकर अपने शरीर सम्पर्क से अपवित्र कर रहा है ?

बालक—( अपनी माता के पास जाकर ) माँ यह कौन है जो मुझे पुत्र, पुत्र कहकर बड़े प्रेम से अपनी छाती से लगा रहा है ?

**राजा—**प्रिये ! मैंने तुम्हारे साथ जो क्रूरता का व्यवहार किया था, उसके अनुरूप ही यह परिणाम हुआ है अर्थात् उस समय जैसे मैंने तुझे नहीं पहचाना था उसी प्रकार अब तुम भी मुझे नहीं पहचान रही हो। अतः अब तो मुझे पहचानो, मैं वही दुष्यन्त हूँ, जिसने उस समय तुम्हारा प्रत्याख्यान किया था, अब मैं ही तुमसे स्वीकार करने की प्रार्थना करता हूँ ।

**विशेष—**तात्पर्य यह है कि अब पवित्र हृदय से राजा दुष्यन्त का कहना है कि प्रिये, मैंने तेरे साथ बड़ी ही क्रूरता की थी, निर्दय बनकर तुम्हें छोड़ दिया, किन्तु इस क्रूरता का भी परिणाम उत्तम हुआ है । नियम संयम के पालन से तुम्हारा जीवन परम पवित्र हो गया, तुम पतिव्रता सिद्ध हो गई हो, महर्षि के पावन आश्रम में पुत्ररत्न उत्पन्न हुआ, और उसके बालसंस्कार यहाँ पवित्र ऋषियोंके हाथों सम्पन्न हुआ ? और ऋषियों के अमोघ आशीर्वाद से बालक को अप्रतिम तेज मिला ।