ऐतरेय आरण्यक (ऋग्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी व्याख्या)

५४ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्- [१प्रथमारण्यके-

स्तमिममात्मानं पञ्चविंशं संस्करुतेऽथो पञ्चविंशं वा एत-
दहः पञ्चविंश एतस्याह्नः स्तोमस्तत्समेन समं प्रतिपद्यते
तस्माद्ध्ये एव पञ्चविंशतिर्भवन्तीत्यध्यात्मं पञ्चविंशः, इति।

पञ्चविंशतिर्भवन्तीत्यन्तं पूर्ववत्—[ ऐ० आ० १ अ० ३ ख० ९ ]व्याख्येयम्। अत्राध्यात्ममधिदैवतं चेत्युभयथा संख्या प्रशस्यते । तत्र हस्तपादादिगणनया योऽयं पञ्चविंशत्यवयवसमूहोऽभिहितः सोऽयमध्यात्मं द्रष्टव्यः । आत्मानं यजमानस्य देहे- न्द्रियादिसंघातमधिकृत्य वर्तत इत्यध्यात्मम् ।

यद्यपि पञ्चविंशः प्रजापतिरित्युक्तत्वादधिदैवतप्रशंसाऽपि कृतैव तथाऽपि प्रका- रान्तरेण पुनः प्रशंसति—

अथाधिदैवतं चक्षुः श्रोत्रं मनो वाक्प्राणस्ता एताः
पञ्च देवता इमं विष्टाः पुरुषं पञ्चो हैवैता देवता
अयं विष्टः पुरुषः सोऽत्राऽऽ लोमभ्य आ
नखेभ्यः सर्वः साङ्ग आप्यते तस्मात्सर्वाणि
भूतान्या पिपीलिकाभ्य आप्तान्येव जायन्ते, इति।

अथ मनुष्यशरीरगतपञ्चविंशतिसंख्याप्रशंसानन्तरम् । अधिदैवतं देवताशरीर- गता पञ्चविंशत्यन्तर्भूता पञ्चसंख्या प्रशस्यते । तद्यथा—चक्षुरादयः प्राणान्ता एत- च्छब्दाभिधेया या देवताः सन्ति ता एता देवताः पञ्चसंख्याका इमं पुरुषं मनु- ष्यदेहं प्रविष्टाः । तथा चोपरिष्टादाम्नास्यते—“आदित्यश्चक्षुर्भूत्वाऽक्षिणी प्राविशत्, दिशः श्रोत्रं भूत्वा कर्णौ प्राविशन्” [ ऐ० आ० २ अ० ४ ख० २ ] इत्यादिना । यथा देवताः पुरुषशरीरं प्रविष्टास्तथाऽयं पुरुषः पश्चाप्येता देवताः प्राविशत् । एव- मत्रान्योन्यप्रवेशो नाम तादात्म्यापत्तिः । सैव विस्पष्टी क्रियते—स पुरुषो देवताभिः प्रविष्टः स्वयं च देवताः प्रविश्यात्रास्मिञ्शरीरे लोमवर्मनखाग्रपर्यन्तं च सर्वोऽपि साङ्गः संपूर्णावयव आप्यते प्राप्तो दृश्यते । यस्मादेवं चक्षुराद्यभिमानिदेवतानामादि- त्यादीनां देहस्य च परस्परतादात्म्यं तस्मात्पिपीलिकापर्यन्तं सर्वे प्राणाश्चक्षुरादी- न्द्रियैस्तत्तद्लोमकैश्च संपूर्णा एव जायन्ते । अनया देवतागतपञ्चसंख्यारूपावयवप्रशं- सयास्त(सया त)द्वयविरूपा पञ्चविंशतिसंख्या प्रशस्ता वेदितव्या ।

ब्राह्मणोक्तेऽर्थे संपा(वा)दकमन्त्रमुदाहरति—

तदुक्तमृषिणा, इति ।

---

१ ग. घ. ˚दैवं चे˚ । २ ग. घ. ˚स्पष्टा क्रि˚ । ३ ग. घ. ˚तानामादित्यादिभिः । ४ ख. ग. ˚संख्यया रू˚ । घ. संख्ययाऽव˚ । ५ ख. ग. घ. ˚सा तद्˚ ।