भारतकोश
अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

Anubhashya on Brahma Sutras by Mahaprabhu Vallabhacharya with Commentary

महाप्रभु वल्लभाचार्य (टीकाकार: गोस्वामी पुरुषोत्तम जी महाराज) द्वारा

DevanagariHindipublished2,600 पृष्ठ

पृष्ठ 1141, कुल 2600 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 1141

श्रीमद्विठ्ठलेश्वरकारिकाः । कारिकाः अ. पा. पृ. कारिकाः अ. पा. पृ. अखिलानमप्रचारैकहृदयो बादरायणः ॥ ३।४।५०२ अग्निहोत्रादिकं कार्यं संन्यासः फल एव हि ॥ ४।१।७ मार्गं भागवतं तत्र तेनैवं ज्ञेयमुत्तमैः ॥ ३।४।५०२ षोढा चेत्युक्तो व्यक्तः प्रारब्धान्ते फलं भवेत् ॥ ४।१।७ समन्वयेनाविरोधात् साधनेनांशविन्मदि ॥ ४।१।१ एतावत्प्रथमे पादे निर्णयः सूत्रकृत्कृतः ॥ ४।१।७ उक्ताभिसम्बवस्था या सा च तुर्ये विविच्यते ॥ ४।१।१ द्वितीये म्रियमाणस्य सर्वेन्द्रियलयः पुरा ॥ ४।१।७ जीवतो म्रियमाणस्य गच्छतः सफलस्य च ॥ ४।१।१ क्लिश्नापि शरीरस्था ज्योत्कान्तिरिहोच्यते ॥ ४।१।७ अतो ब्रह्मविदा कार्यमेवमेव न चान्यथा ॥ ४।१।२ दिनायनकृतो नास्य विशेषोऽस्तीति चोच्यते ॥ ४।१।७ तामसीं बुद्धिमाश्रित्य ये मूढाः सर्वविप्लवम् ॥ ४।१।२ तृतीये क्रममुक्तौ यो मार्गो यस्य श्रुतेर्मतः ॥ ४।१।७ वदन्ति साधनाभावं सन्निः शोच्याश्च ये नु तान् ॥ ४।१।२ तन्निद्वर्त्तारम्भमार्गाणामप्राप्त्यत्वं च वर्ण्यते ॥ ४।१।७ ब्रह्मविद्भवनाभावः कृतशोऽपि चेद्भवेत् ॥ ४।१।३ गन्तव्यं न परं ब्रह्म कार्यं लोकस्तु नेति च ॥ ४।१।७ शास्त्रमेतद्वृथा जातं सर्वसूत्रविनाशकः ॥ ४।१।३ तुरीये पुष्टिमर्यादाभेदेन फलमुच्यते ॥ ४।१।७ स्थाप्यस्य च संपद्येत महद्गतिविमुती ॥ ४।१।३ प्रभोरेव फलत्वं तन्निर्दोषत्वं च वर्ण्यते ॥ ४।१।७ अन्यथा न श्रुतेरर्थः सावेन्नासो वदेन्न किम् ॥ ४।१।४ लीकानिसत्यतः पूर्णगुणत्वं च ततोखिलम् ॥ ४।१।७ तामसीं बुद्धिमाश्रित्य या मुक्तिः कैश्चिदुच्यते ॥ ४।१।४ जानीत परमं तत्त्वं यशोदोत्सङ्गलालितम् ॥ ४।४।२२३ सा सुषुप्तिश्रुतेर्यो मोहादेवान्यथागतिः ॥ ४।१।४ तदप्यदिति ये माथुरासुरांस्तानहो बुधाः ॥ ४।४।२२३ अतो ब्रह्मविदः कार्यं जीवतः पूर्वमुच्यते ॥ ४।१।५ नानामतध्वान्तविनाशनक्षमो ॥ ४।४।२२३ आवृत्तिः श्रवणादीनां गच्छद्रूपोपदेशतः ॥ ४।१।५ वेदान्तहृत्पद्मविकासने पटुः ॥ ४।४।२२३ दर्शनांगंत्वतो द्वाभ्यामपि भौक्तयभाववद् ॥ ४।१।५ आविष्कृतोयं भुवि भाष्यभास्करो ॥ ४।४।२२३ आवृत्तौ श्रवणादीनामासेति स्याद् दृढा मतिः ॥ ४।१।५ मुधा मुधा धावत नान्यवर्त्मसु ॥ ४।४।२२३ आपाततो दर्शनं तद्भेदेनापि चोच्यते ॥ ४।१।५ पुरन्दरमदोज्ज्वलप्रचुरदुहिसंपीडित ॥ ४।४।२२३ प्रतीकोपासनादीनां नैवंभावो हि जायते ॥ ४।१।५ लक्ष्मीधवरगोकुलावनपरायणो लीलया ॥ ४।४।२२३ आलम्बवार्थं तत्रापि ब्रह्मैवद्विविच्यन्ते ॥ ४।१।६ क्षितावमृतबुद्धिभिः परिपुपोष तानू यो गिरिं ॥ ४।४।२२३ आदित्यादिग्रहादेशैरूपं न स्वतःक्वचा ॥ ४।१।६ दधार च स एव हि श्रुतिशिरःसु संराजते ॥ ४।४।२२३ अंगने च निदिध्यासे विशेषोऽप्यचतेऽधुना ॥ ४।१।६ श्रीकृष्णकृपयैवायं सिद्धान्तो हृदि भासते ॥ ४।४।२२४ आसमाप्तेश्चवद्ध्येत्तु धियं जीतार्थ एव हि ॥ ४।१।६ तेनाधिकं वरीवर्ति न वक्तव्यं हरेर्गुणात् ॥ ४।४।२२४ शास्त्रवेदाद्यतेरर्थं ततः सिद्धिमवाप्स्यति ॥ ४।१।७ भाष्यपुष्पाञ्जलिः श्रीमदाचार्यचरणाम्बुजे ॥ ४।४।२२४ कर्माऽकर्मार्थं तस्य नास्त्येवेति विनिश्चयः ॥ ४।१।७ निवेदितोऽनेन तुष्टा भवन्तु मयि ते सदा ॥ ४।४।२२४ ॥ आचार्याणां कारिकाः समाप्ताः ॥ 1044