अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

glyph has a top left curve like 'ञ' and a 'च' at bottom, with 'े' on top: 'ञ्चे'. Wait, "तस्याञ्चेति" - is it 'ञ्च'? Wait, in Sanskrit, "तस्यां च" with sandhi becomes "तस्याञ्च"! Yes! तस्याम् + च = तस्याञ्च! "तस्याञ्चेति" = "तस्यां च" इति! Because before 'च', the anusvara becomes the palatal nasal 'ञ': तस्याञ्च! That is standard classical Sanskrit orthography! And what about "तत्रेति । गीतास्मृतौ ।"? And "तत्रेति । पूर्ववदर्थः ।"? And then "विषयेति । ज्ञानयोगमार्गभेदेन ।"? Every single piece makes total sense!

Now let's check line 17: "त्वम् । अत्रापीति । गीतास्मृतावपि । ताविति । अर्चिरादिधूमादिमागौँ । उभयथेति । विषय-" Wait, look at "अर्चिरादिधूमादिमागौँ": Is it "अर्चिरादिधूमादिमागौँ" or "अर्चिरादिधूमादिमार्गौ"? Look at the repha: the word is मार्गौ. There is an 'आ' matra, 'ग', double matra 'ौ', and a repha over the top: 'र्गौ'. Wait, is there an anusvara or just repha?