अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

रूपलाभात् सारूप्यलाभाद्वा। नच व्याप्तिरुक्तेत्यधर्मप्राप्त्युपायो युक्तः। सत्यसं- कल्पादिवचनं च ब्रह्मवाक्यत्वपोषकमिति चकारार्थः ॥ २ ॥ भाष्यप्रकाशः। तथेतः प्रेत्य भवतीत्यन्तेन लोकान्तरे संकल्पानुरूपदेहप्राप्तिरूपं फलमुच्यते। फलं च तात्पर्यनिर्णये लिङ्गम्। अतस्तद्विचारेऽत्रोक्तोपासनाया ब्रह्मविषयत्वं न घटते। फलस्य प्राकृततया जाघन्यात्। अतोऽत्र यथासंकल्पमग्रिमदेहकथनाल्लोकान्तरभावितादृशदेहप्राप्त्यर्थं वेदाभिमानिदेवताया वा, क्रतुमय इत्यादिना साधकस्योक्तप्रक्रान्तत्वात् स्वजीवस्यैव वोपासना युक्ता। इहापि भावनया पेशस्कृतो रूपान्तरस्य प्रत्यक्षसिद्धत्वेन श्रुत्युक्तपारलौकिकरूपान्तरस्य भावनाप्रचयजन्यतार्या वाधानवतारात्। न चैवं सति ब्रह्मोपासनायामपि तथा वक्तुं शक्यत्वात् कुतस्तत्त्याग इति शङ्क्यम्। देहत्वस्य प्राकृतत्वव्याप्तत्वेन ब्रह्मज्ञानस्य च, 'तमेव विदित्वा अतिमृत्युमेति', 'ब्रह्मविदामोति परम्' इत्यादिषु ब्रह्माप्तिरूपस्यैव फलस्य श्रावणेन ब्रह्मज्ञाने तादृशफलकथनस्यायुक्तत्वादिति। तस्मादत्र मननोपदेशाङ्गीकारो न युक्त इत्याशङ्क्य परिहरतीति। सूत्रं पठित्वा तत् समाधातुं व्याकुर्वन्ति। विवक्षितेत्यादि। विवक्षिता वक्तुमिष्टा उपादेयत्वेनाभिप्रेता वा या गुणरूपा लोकान्तरे तादृशी संकल्पानुरूपदेहप्राप्तिः सा ब्रह्मज्ञानपक्षेऽप्युपपद्यते। ज्ञानफलबोधिकासु श्रुतिषु मृत्युमतिक्रान्तस्य भगवत्स्वरूपस्य ब्राह्मदेहस्य परप्राप्तिरूपस्य वा, ब्रह्म वेद ब्रह्मैव भव- तीति श्रुत्या ब्रह्मस्वरूपस्य वा लाभोऽभिप्रेत इति तस्य संकल्पानुरूपताया युक्तत्वादिति। नच यथा क्रतुरित्यादिना लोकान्तरप्राप्यत्वेन संकल्पानुरूपत्वेन व्याप्तिरुक्तेत्यतः, कुर्वीतेत्युपदेश- बोधितः क्रतुधर्मस्य प्राकृतदेहस्य प्राप्त्युपायो युक्तः। परमशान्तस्य पूर्वोपासनया शुद्धान्तः- करणस्यानुद्वसंकल्पायोगात् तदभावे प्राकृतदेहस्याप्ययोगादित्यर्थः। हेत्वन्तरमाहुः सत्येत्यादि। तथाचैवं हेतुद्वयबाधितत्वादस्य जीववाक्यत्वं न शङ्कितुं शक्यमित्यर्थः। रश्मिः। संकल्प्येत्यादि। फलमिति तथेतः प्रेत्येत्युक्तदेहफलम्। उपासनाविषयकतात्पर्येणोपासनानिर्णये लिङ्गं हेतुः। कार्येण कारणानुमानादित्यतःशब्दार्थः। तद्विचारे फलविचारे। ननु स्वोपासनायां कथं तादृशं फलमित्याकाङ्क्षायामाह इहापीति। भावनाप्रचयेति तेन पूर्वदृष्टान्तेपि भावनाप्रचय इति बोधितम्। अप्रचितभावनाया लोके रूपान्तरासंपादकत्वात्। न त्वित्याद्याभासभाष्यमत्रावतारया- मासुः न चैवं सतीति। तथावक्तुमिति सारूप्यादि तेन प्रकारेण वक्तुम्। गुणरूपेति यथा प्राकृत- देहो गुणमयो 'जहुर्गुणमयं देहम्' इत्यादौ तथायामपि ब्राह्मदेहो ह्यात्मगुणमय इति देहप्राप्तिर्गुणपदेनोप- चर्यते। सेत्यादिभाष्यं विवरामासुः सा ब्रह्मेत्यादि। भगवदित्यादिभाष्यं विवृण्वन्ति स्म ज्ञानफलेति। श्रुतिष्विति 'तमेव विदित्वातिमृत्युमेति नान्यः पन्था विद्यतेयनाय' 'ब्रह्मविदाप्नोति परम्' 'ऋते ज्ञानान्न मुक्तिः' 'तरति शोकमात्मवित्' इत्येवंरूपासु। मृत्युमिति मृत्युमतिक्रान्तोतिमृत्युस्त्यित्ति- मृत्युपदविग्रहात्। नन्वतिमृत्यव इत वायुदिगग्नयो बृहदारण्यके सन्ति ते कुतो न व्याकृता इति चेत्तत्राहुः ब्राह्मेति। जगद्व्यापारवर्जं ब्राह्मदेहस्यौचित्यात्। अन्या वा श्रुतिर्भगवत्स्वरूपस्य ब्राह्मदेहस्य बोधिका तामर्थद्वारेणाहुः परप्राप्तीति। ब्रह्मविदाप्नोतीत्यत्र कर्तृकर्मव्यपदेशादितिभावः। नचेतिभाष्यं वि- वरांबभूवुः न च यथेत्यादि। उक्तेति यथा क्रतुरस्मिन् लोक इतिश्रुतौ तात्पर्यवृत्त्योक्ता सत्यसंकल्पानुरूप- लोकान्तरप्राप्यत्वादित्यथ। तथा चेति परामिध्यानात्तत्सत्यसंकल्पादीनां जीवेषु तिरोहितत्वेन ब्रह्मसम्प-