आश्वलायन गृह्यसूत्र (अनाविला टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

अथ चतुर्थोऽध्यायः।

आहिताग्निश्चेदुपतपेत् प्राच्यामुदीच्यामपराजि- तायां वा दिश्युदवस्येत् ॥ १ ॥

उपतापो रोगः। प्राच्यादीनामन्यतमस्यां दिशि उद्- वस्येत् ग्रामान्निष्क्रम्य वसेत् ॥ १ ॥

किं प्रयोजनमित्याह —

ग्रामकामा अग्नय इत्युदाहरन्ति ॥ २ ॥

एवं के(तः? ते) किमित्याह—

आशांसन्त एनं ग्राममाजिगमिषन्तोऽगदं कुर्यु- रिति विज्ञायते ॥ ३ ॥

अपिनामायं जीव्याद् अस्मांश्च यक्षीष्ट इत्येवमाशंस- न्तोऽग्नयो ग्राममाजिगमिषन्त आगन्तुमिच्छन्तः एनं यज- मानमगदं कुर्युरिति विज्ञायते ॥ ३ ॥

अगदः सोमेन पशुनेष्ट्येष्टावस्येत् ॥ ४ ॥

यद्यसावगदः स्वस्थो भवति ततः सोमादीनामन्यत- मेनेष्ट्वा अवस्येद् गृहं प्रविश्य वसेत्। सोमोऽग्निष्टोमः। पशुरै- न्द्राग्नः। इष्टिरग्रायणेष्टिर्दर्शपूर्णमासौ वा। आ तस्मात् का- लात् तत्र वसेदित्युक्तं भवति। अन्ये त्वाग्नेयमष्टाकपालं तदहरेवेच्छन्ति ॥ ४ ॥

---

१. 'न्ति केचिद् ब्रह्मवादिनः। ए' ङ. पाठः.
२. 'त' ख. ग. पाठः.
३. 'वे' घ. पाठः.