बौधायन श्रौतसूत्रम् (कृष्ण यजुर्वेद तैत्तिरीय शाखा - सम्पूर्ण प्रश्न एवं श्रौत-याग कल्प सटीक)

[१० । ४०, ४१।] बौधायनश्रौतसूत्रम् । ३६ करोत्य॑थ वालखिल्या उपदधाति मू॒र्धासि॒ राडिति॑ सप्त पुरस्तात्प्रतीचीरुपदधाति यन्त्री॒ राडिति॑ सप्त पश्चात्प्राची॑र्वाल- खिल्याभिष्टितिराष्यते॑ तयादेवतं कृत्वा सूददोहसः करो- त्य॑ग्निꣳ सर्वतोमुखं चिनुते ऽग्नेरङ्गानि प्राजापत्यामृषभं ५ लोकंपृणाः॑ प्राच्यात्र लोकंपृणया प्रसौत्य॑ग्निं प्राचीभिः संप्रच्छा- दयन्ति॑ संपृच्छन्नं पलाशशाखया परिकर्षति लोकं पृण छिद्रं पृणेत्य॑थ चितिक्लृप्ताभिमृशति चित्तिमचित्तिं चिनवद्विद्वा- नित्याग्नेय्या जगत्यैतां चितिमभिमृश्य द्वाभ्यामवद्रवति वाङ्न आसन्प्राणदा इत्य॑थापराह्विकाभ्यां प्रवर्गापसद्भ्यां प्रचरत्यैतावदेवै- १० तदहः कर्म क्रियते वसन्त्येताꣳ रात्रिम् ॥ ४० ॥ द्वादशः ॥ अथ षष्ठे ऽभ्युदित आदित्ये प्रवर्त्यापसद्भ्यां प्रचरति समानं पुरीषस्योपधानम॑थ सप्तमे ऽभ्युदित आदित्ये प्रवर्गापसद्भ्यां प्रचरति॑ सर्व एव कार्ष्णाजिनौरुपानह उपमुञ्चन्ते ऽथ याज- त्याज्यस्थालीꣳ सस्रुवां विभक्तिमुदपात्रं पञ्च च स्कन्ध्या अव- १५ काश्च या उ चान्या उपधास्यन्भवति ता॑ एतत्समादायोत्तरे श्रोण्यन्ते सम्मादयन्त्य॑थ द्वाभ्यामात्मान्यग्निं गृह्णीते मयि गृह्णाम्यग्रे अग्निं यो नो अग्निरिति स्वयं चितिं जपति यास्ते अग्ने समिधो यानि धामेति॑ श्वेतमश्वमभिमृश्याधिद्रवत्यपा- मिदं न्ययनं नमस्त इति द्वाभ्यामंशाधिद्रुत्य तृतीये संचिता- २० हुतौ जुहोत्यग्रे गच्छ तन्वा यामवैति॑ दक्षिणतो विभक्ति- मुपदधात्यग्निर्वृत्राणि जङ्घनदिति॑ तयादेवतं कृत्वा सूददोहसं करोत्य॑थैताः पञ्च स्कन्ध्याः प्राचीरायातयति द्वे ऋतव्ये द्वे