भारतकोश
चन्दायन (मुल्ला दाऊद - प्राचीनतम अवधी सूफी-प्रेमाख्यान सटीक)

चन्दायन (मुल्ला दाऊद - प्राचीनतम अवधी सूफी-प्रेमाख्यान सटीक)

Chandayan of Mulla Daud with Hindi Commentary

मुल्ला दाऊद (१३७९ ई.) / डॉ. परमेश्वरीलाल गुप्त द्वारा

DevanagariAwadhipublished520 पृष्ठ

पृष्ठ 215, कुल 520 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 215

१८५ देखि पूछि तूं जो आहा, हौं कस गा बिसँभार ।६ रूपा एक मुख फेफर, मोर" लिय कछु न सँभार ॥७ पाठान्तर—बम्बई प्रति— शीर्षक—राफ्तने सोरठ सुरखते खुद व पुरसीदने खुद रा (सोरठका जल- हाय अवस्थामे देखतासे प्रश्न) इस प्रतिमें पंक्ति ३ ४ ५ का क्रम ५ ३ ४ है। १—बहून (नागरी छोटे अक्षरोंमें 'बन्धु' भी) । २—बाद। ३— भाई। ४—आबा। ५—फोर्त। ६—भुआवा। ७—के। ८—सँभार। ९—भान। १०—को गहे। ११—मोरैं। १८३ (रीडंग्स १३९) जबाब बादने बुत बर सोरफ रा (देखताका उत्तर) एक अचम्भा सुनु तूं लोरा । सुतक सेतें भयउ जिहूँ तोरा ॥१ जहरिन्ह फेर मुण्ड इक आवा । सो तैं अहरिन्ह देख न पावा ॥२ हूँ तिहूँ देखि परा मुरझाइ । हौं रे पौन भर गएउँ बिलाइ ॥३ भा झंकार जो सिहूँ फोनों । डम्बर उठा बहुत गिय सोनों ॥४ खिन एकइस मबन तिहूँ कीन्हौं । फिर पयान उत्तर मुख दीन्हौं ॥५ सीस उघाइ जो देखउँ, मंदिर चहूँ दिसि सून ।६ सहन मोर जियैं उठरी, लोर तुम्हारे पून ॥७ टिप्पणी—(१) सुतक सेते—छोये हुए के समान । १८४ (रीडंग्स १४ ) तल्बीदने चाँदा बिरहपत रा व पुरसीदने हिकायत सोरफ (बिरहपतको बुलाकर चाँदका सोरठके सम्बन्धमें जिज्ञासा) चाँद पिरम्पत पास बुलाई। पिरम कह्रानी कहु मोहि आई ॥१ जिहूँ रग सफर पिरम बिमारें। रग डघरा हिरदै मरि भारूँ ॥२