चन्दायन (मुल्ला दाऊद - प्राचीनतम अवधी सूफी-प्रेमाख्यान सटीक)

१४

पुरुख न आपु सराहे, पूंछति कहइ मात ।६ चोर पोल सो मारै, जो मन बाउर रात ॥७

टिप्पणी—(१) बिगहसि—पहचानती हो । गहन—ग्रहण । उघारइँ—उद्धार रिया । (२) सान्ध—साथ । न्हेडैइँ—भगाया । (३) सगरै—सभी । (४) गार—गिरा । (७) बाउर—पागल । रात—अनुरक्त होकर ।

२१५

( रीलैण्ड्स १० अ ) सखन करने चाँदा दर मेहानते लोरक ( चाँदाका लोरकका उपहास करना )

आपुहि बीर सराहसि काहा । आत गुवार आइ घरबाहा ॥१ इमरैं सेर सहस एक भाईहिँ । काज कहा नही तिह एक न छेबहिँ ॥२ अति फकान जो पूँछ बढ़ाबा । असबारहि कहँ फेरि न आवा ॥३ जाकहँ छोर कीन्हि मिताई । सिंह के मंदिर कस पैठेउ धाइ ॥४ ऐसें नर जो सेउ करावइ । साईं दोइ अस छोइ न आवइ ॥५ सुन सो पावइ महर अस, गोवरा परिहँइँ बेरि ।६ एक घरति सो मरि पहँ, तूँ डोलहु किह फेरि ॥७

टिप्पणी—(१) गुवार—ग्वाल । आइ—हो । (७) परिहँइँ—देँगी । बेरि—बेड़ी ।

२१६

( रीलैण्ड्स १ ब ) जवाब दादने लोरक बर चाँदा रा ( लोरकका उत्तर )

साईं दोइ अस बोलैं नारी । रात आइ अहनाहूँ मारी ॥१ कै पायन बिरुवार सँचारै । कै दिनाय पूनों महँ सारै ॥२