देवी भागवत महापुराण

देवी भागवत महापुराण
Devi Bhagavata Purana
महर्षि वेदव्यास द्वारा
स्रोत: Gita Press Gorakhpur · Gita Press Gorakhpur (उद्गम)
DevanagariHindipublished889 पृष्ठ
पृष्ठ 458, कुल 889 में से
संदर्भ में पढ़ेंपृष्ठ 458
अ० १०] चतुर्थ स्कन्ध ४४९
| संस्कृत श्लोक | हिन्दी अनुवाद |
|---|---|
| ततः पराजिता दैत्याः काव्यस्य शरणं गताः ॥ ४०<br><br>किं त्वं न कुरुषे ब्रह्मन् साहाय्यं नः प्रतापवान् ।<br>स्थातुं न शक्नुमो ह्यत्र प्रविशामो रसात लम् ॥ ४१<br><br>यदि त्वं न सहायोऽसि त्रातुं मन्त्रविदुत्तम ।<br>व्यास उवाच<br>इत्युक्तः सोऽब्रवीद्दैत्यान्काव्यः कारुणिको मुनिः ॥ ४२ | तदनन्तर हारे हुए दैत्य [अपने गुरु] शुक्राचार्यकी शरणमें गये। [सभी दैत्य उनसे कहने लगे—] हे ब्रह्मन्! आप प्रतापशाली होते हुए भी हमारी सहायता क्यों नहीं कर रहे हैं? हे मन्त्रज्ञोंमें श्रेष्ठ! यदि हमारी रक्षाहेतु आप सहायक न हुए तो हमलोग यहाँ नहीं रह पायेंगे और निश्चय ही हमें पातालमें जाना पड़ेगा ॥ ४०-४१ १/२ ॥<br>व्यासजी बोले— दैत्योंके ऐसा कहनेपर दयालु शुक्राचार्यमुनिने उनसे कहा—हे असुरो! डरो मत। मैं अपने तेजसे [तुमलोगोंको धरातलपर] स्थापित करूँगा और मन्त्रों तथा औषधियोंसे सर्वदा तुमलोगोंकी सहायता करूँगा। तुमलोग चिन्तामुक्त होकर उत्साह बनाये रखो ॥ ४२-४३ १/२ ॥ |
| मा भैष्ट धारयिष्यामि तेजसा स्वेन भोऽसुराः ।<br>मन्त्रैस्तथौषधीभिश्च साहाय्यं वः सदैव हि ॥ ४३<br><br>करिष्यामि कृतोत्साहा भवन्तु विगतज्वराः ।<br>व्यास उवाच<br>ततस्ते निर्भया जाता दैत्याः काव्यस्य संश्रयात् ॥ ४४<br><br>देवैः श्रुतस्तु वृत्तान्तः सर्वैश्चारमुखात्किल ।<br>तत्र संमन्त्र्य ते देवाः शक्रेण च परस्परम् ॥ ४५<br><br>मन्त्रं चक्रुः सुसंविग्नाः काव्यमन्त्रप्रभावतः ।<br>योद्धुं गच्छामहे तूर्णं यावन्न च्यावयन्ति वै ॥ ४६ | व्यासजी बोले— इस प्रकार शुक्राचार्यका आश्रय पाकर वे दैत्य निर्भय हो गये। उधर देवताओंने गुप्तचरोंसे यह समाचार सुन लिया। तत्पश्चात् शुक्राचार्यके मन्त्रके प्रभावको समझकर अत्यन्त घबराये हुए देवताओंने इन्द्रके साथ परस्पर मन्त्रणा करके यह योजना बनायी कि जबतक शुक्राचार्यके मन्त्रके प्रभावसे दैत्य हमें राज्यच्युत करें, उसके पहले ही हमलोग युद्ध करनेके लिये शीघ्रतापूर्वक प्रस्थान कर दें और बलपूर्वक उनका वध करके बचे हुए दैत्योंको पाताल भेज दें ॥ ४४-४६ १/२ ॥ |
| प्रसह्य हत्वा शिष्टांस्तु पातालं प्रापयामहे ।<br>दैत्याञ्जग्मुस्ततो देवाः संरुष्टाः शस्त्रपाणयः ॥ ४७<br><br>जग्मुस्तान्विष्णुसहिता दानवान् हरिणोदिताः ।<br>वध्यमानास्तु ते दैत्याः सन्त्रस्ता भयपीडिताः ॥ ४८<br><br>काव्यस्य शरणं जग्मू रक्ष रक्षेति चाब्रुवन् ।<br>ताञ्छुक्रः पीडितान्दृष्ट्वा देवैर्दैत्यान्महाबलान् ॥ ४९ | तदनन्तर अत्यधिक रोषमें भरे देवताओंने हाथोंमें शस्त्र धारणकर दैत्योंपर चढ़ाई कर दी। इन्द्रकी प्रेरणासे भगवान् विष्णुसहित सभी देवता उनपर टूट पड़े। तब देवताओंके द्वारा मारे जा रहे वे दैत्य आतंकित तथा भयभीत होकर शुक्राचार्यकी शरणमें गये और 'रक्षा कीजिये, रक्षा कीजिये'—ऐसा बार-बार कहने लगे ॥ ४७-४८ १/२ ॥ |
| मा भैष्टेति वचः प्राह मन्त्रौषधिबलाद्विभुः ।<br>दृष्ट्वा काव्यं सुराः सर्वे त्यक्त्वा तान्प्रययुः किल ॥ ५० | देवताओंके द्वारा पीड़ित किये गये उन महाबली दैत्योंको देखकर मन्त्र और औषधिके प्रभावसे शक्तिशाली बने शुक्राचार्यने उनसे 'डरो मत'—ऐसा वचन कहा। तब शुक्राचार्यको देखते ही सभी देवता उन दैत्योंको छोड़कर चले गये ॥ ४९-५० ॥ |
इति श्रीमद्देवीभागवते महापुराणेऽष्टादशसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थस्कन्धे
भृगुशापकारणवर्णनं नाम दशमोऽध्यायः ॥ १० ॥
○
1897 श्रीमद्देवी....महापुराण [ प्रथम खण्ड ]—15 A