गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

७६ गन्धर्वतन्त्रे विमुक्तो मातृहत्याद्यैर्मीननाथस्तथा परः ॥ ८१ ॥ जेगीषव्यश्च चन्द्रश्च वासवश्च विमोचितः । गुरुतल्पगमनाद्यैस्तथागस्त्यः प्रमोचितः ॥ ८२ ॥ अभक्ष्यभक्षणात् पापादनयैव विमोचितः । चाण्डालगमनाद्यैश्च वशिष्ठश्चापि मोचितः ॥ ८३ ॥ दत्तात्रेयः सुरापानाज्ज्वलनः सर्वभक्षणात् । त एव ब्रह्मणाः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना ॥ ८४ ॥ अनयैव महादेवि सर्व एव प्रमोचिताः । देव्युवाच धन्या चानुगृहीतास्मि त्वया नाथेन शंकर ॥ ८५ ॥ निःसंशयास्मि देवेश भ्रमो द्वैतश्च मे हतः । कतिधा सा भवेद् देव तदिदानीं वद प्रभो ॥ ८६ ॥ ईश्वर उवाच एकैव सा महादेवि बहुधा भिन्नतां गता । सौरी च वैष्णवी चैव शाक्ती ब्राह्म्यथ शांभवी ॥ ८७ ॥ तत्तन्त्रे ताः प्रयोक्तव्यास्त्रैपुरीयं प्रकाशिता । तर्पणं च त्रिधा प्रोक्तं सांप्रतं तच्छृणु(ख?ष्व)मे ॥८८॥ सोमार्कानलसंघट्टात् स्खलितं यत् परामृतम् । तेनामृतेन दिव्येन तर्पयेत् परदेवताम् ॥ ८६ ॥ आन्तरं तर्पणं ह्येतन्मानसं शृणु सांप्रतम् । आत्मानं तन्मयं स्मृत्वा सदा संतर्पितात्मवान् ॥ ६० ॥ सर्वदा सर्वकार्येषु संतुष्टः स्थिरमानसः । उपविश्य शुचौ देशे ततस्तर्पणमारभेत् ॥ ६१ ॥