गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

षोडशः पटलः । १६१ तस्मात् सर्वप्रयत्नेन नैवेद्यं खलु दापयेत् । . मनसापि महादेव्यै नैवेद्यं दीयते यदि ॥ ३१ ॥ यो नरो भक्तिसंयुक्तो दीर्घायुः स सुखी भवेत् । हविः सुसंस्कृतं दिव्यमाज्ययुक्तं सशर्करम् ॥ ३२ ॥ शुद्धस्फटिकसंकाशं चन्द्रबिम्बसमप्रभम् । लसत्त(न्तु?ण्डु)लजं देवि चारुगन्धसहं मृदु ॥ ३३ ॥ सुगन्धिशा(द्वि?लि)जं चा(त्वं?रु) मधुमांससमन्वितम् । अपूपपायसं क्षीरमन्नं देव्याः प्रशस्यते ॥ ३४ ॥ बलिदानेषु विहिता य एव मृगपक्षिणः । तेषां मांसानि मत्स्यानि देयानि विविधानि च ॥ ३५ ॥ सर्वं सुरभिगन्धाढ्यं व्यञ्जनं सुमनोहरम् । यथा यथा भवेद्धद्यं यत्ने(द्रव्यं?देयं)तथा तथा ॥ ३६ ॥ संस्कृत्य वेशवाराद्यैर्महादेव्यै निवेदयेत् । यत्पूतिगन्धसंयुक्तं दग्धं भोगबहिष्कृतम् ॥ ३७ ॥ तदुक्तमपि(यो?न)दद्यात् त्रिपुरायै कदाचन । कालशाकं कलायं च पालकं चापि पोतिकाम् ॥ ३८ ॥ सार्षपं मूलकं चापि वास्तूकं च कलम्बिकाम् । शाकानेतान् महादेव्यै यो दद्याद्भक्तिसंयुतः ॥ ३६ ॥ सोऽतुलां श्रियमाप्नोति देवीलोके महीयते । माषमु(ग्द?द्र)मसूराद्यैर्व्यञ्जनं लवणान्वितम् ॥ ४० ॥ हिङ्गुजीरमरीचाद्यैरार्द्रकैश्चापि संस्कृतम् । १ 'यत्नात्' क पाठः । २ 'दुग्ध' क पाठः ।