गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

२१० गन्धर्वतन्त्रे । कर्मभिस्तोषयेत् तौ तु तद्भावमाश्रितः सदा ॥ २० ॥ उभयात्मा भवेत् सिद्धयै नैकात्मा ज्ञानवर्जितः । ज्ञानचक्षुस्तयोरैक्यं विदित्वा श्रीगुरोः क्रमात् ॥ २१ ॥ अनुभूय तदानन्दं तदात्मा तत्र संविशेत् । मातुः पितुर्यथा बालो व्युत्पत्तिं लभते क्रमात् ॥ २२ ॥ तयोः समत्वसंधानाद् व्युत्पन्नो ज्ञानमालभेत् । देवताः शक्तिरित्याहुः पितरः शिव एव च ॥ २३ ॥ एतावुभौ तांस्तु सर्वान् सुहृदः पूर्वसूचितान् । बलिभिस्तर्पयेत् तांस्तु सुहृद्भिश्च हतोऽन्यथा ॥ २४ ॥ तेषां बलिं पुरस्कृत्य तावुभौ परितोषयेत् पश्चात् तेभ्यो निवेद्यैव सुहृद्भिर्विहरेन्मुदा ॥ २५ ॥ स्वाहान्तेन च देवेभ्यो मनुष्ये हन्तकारतः । स्वधान्तेन पितृभ्यस्तु तेभ्यो लभ्यन्तगेन[?]¹तु ॥ २६ ॥ निराशाः पितरस्तस्य यास्यन्ति खलु पार्वति । सुहृदो ज्ञातयश्चापि वाङ्मात्रेणापि नार्चिताः ॥ २७ ॥ सुहृदो वर्ष्म खादन्ति ज्ञातयः कर्म संचितम् । ऐहिकं स्वपिता हन्ति स्वमाता पारलौकिकम् ॥ २८ ॥ लोकद्वयविहीनस्तु नैव सिद्धिं प्रविन्दते² । अयष्ट्वा पितरं यज्ञे यजेन्मातरमम्बिकाम् ॥ २६ ॥ विधिशतैरपि यज्ञं नानुगृह्णाति शाश्वती । आदावन्ते पितुस्तस्मात् कुर्यात् तर्पणमादरात् ॥ ३० ॥

---

१ ‘ ष्ठेभ्योऽन्त एव च ’ क पाठ. । २ ‘ प्रयच्छति ’ क पाठ ।