गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

२५२ गन्धर्वतन्त्रे । सर्वपापविनिर्मुक्तं सर्वदोषविवर्जितम् । पुनः स्वयं शिवो भूत्वा असंदिग्धमना गुरुः ॥ ५२ ॥ शिवहस्तेन शिष्यस्य मन्त्रं शिरसि संस्पृशेत् । जपोक्तक्रमतो योगी शिष्यदेहं प्रविश्य तु ॥ ५३ ॥ गृहीत्वा तस्य चात्मानमात्मना योजयेद् गुरुः । स्वयं मन्त्रतनुर्भूत्वा संक्रामेन्मन[सा]दरात् ॥ ५४ ॥ ह्रूसौःवर्णकर्णिके शि[ष्य? ष्यं]स्वरद्वन्द्वाष्टकेसरे । दिगष्टकस्थितवंठावर्गाष्टयुक्तदिग्दले ॥ ५५ ॥ चतुरस्रासने शुद्धे मातृकायन्त्रराजके । निवेश्य सादरं देवि कलशामृतधारया ॥ ५६ ॥ स्नपयेन्मूलविद्याभिस्त्रि[भङ्गो? रङ्गेः] देशिकोत्तमः । परिधाप्य दुकूले च चन्दनाद्यैर्विलेपयेत् ॥ ५७ ॥ अलंकृत्य यथालाभं समानं शिष्यपुत्रकम् । प्रसन्नं शान्तचित्तं च पार्श्वे निवेश्य देशिकः ॥ ५८ ॥ तदङ्गे मातृकां न्यस्य विद्याङ्गन्यासमाचरेत् । विमुक्तमुखवस्त्रस्य हस्ते तस्य गुरुः स्वयम् ॥ ५६ ॥ यथाधिकारमालोच्य द्रव्यभेदान् प्रकाशयेत् । अन्यथा सर्वहानिः स्यादयोग्येषु प्रकाशनात् ॥ ६० ॥ भोजनं तत्त्वमन्त्रैस्तु कारयेद् ग्रा[म? स]मुद्रया । अथ गुरुः प्रसन्नात्मा पूर्वोक्तामात्मनः पराम् ॥ ६१ ॥ बालान्वितां विधायादौ पादुकां विनिवेदयेत् । १ 'का' क. पाठः । २ 'स्त्रा' क पाठ ।