गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

३०८ गन्धर्वतन्त्रे । जाया मुख्यतमा प्रोक्ता यादौ पाणिप्रपीडिता । जायते स्वयमेवास्यां जाया तेन निगद्यते ॥ ६७ ॥ एका पतिव्रता भार्या साध्वी चेत्सहचारिणी । किमन्याभिर्महेशानि यथैवाहं त्वया प्रभुः ॥ ६८ ॥ श्रिया विष्णुः सरस्वत्या ब्रह्मा शच्या पुरंदरः । एकया चेप्सितं (कृत्वा १ कार्यं) मनसाकृष्य पूरुषम् ॥ ६६ ॥ त(स्याप्ये २ स्मादे) कां समासाद्य नाप्यन्यां मनसा स्मरेत्। जाया चेत् कुलटा गेहे स्वयं कुलोपचारकः ॥ १०० ॥ मूषिकोपहतं कोषं तथा तस्य तदीरितम् । प्रयत्नेन विना देवि या स्वयमभिकाङ्क्षति ॥ १०१ ॥ यदा तदा तु सा तस्य परकीया न चोच्यते । हठादाकर्षते यस्तु प्रलोभ्य च धनादिभिः ॥ १०२ ॥ परकान्तां महेशानि स याति चाधमां गतिम् । स्वकान्ता परकान्ता वा कामविरहिता शिवे ॥ १०३ ॥ या नेच्छन्तीप्सयाश्रद्धां तां गत्वा च तथा भवेत् । दुःशीला तु यदा नारी त्यजेत् तां नैव ताडयेत् ॥ १०४ ॥ अतिदुष्टां स्त्रियं देवि नीचपुरुषगामिनीम् । राजद्वारे च दिग्वस्त्रां त्यजेत् तां नैव संश्रयेत् ॥ १०५ ॥ कुलशास्त्रं कुलाचारान्४ कामयागमनुत्तमम् । अयोग्येषु प्रकाशयैव सिद्धोऽपि नश्यति ध्रुवम् ॥ १०६ ॥ इति श्रीगन्धर्वतन्त्रे पार्वतीश्वरसंवादे कुला- चारवर्णनं नाम चतुस्त्रिंशः पटलः ॥ ३४ ॥ १ 'कं' ख पाठ । २ 'न्य' ख पाठ । ३ 'त्वाप्ता' ख पाठ । ४ 'रं कुल' क पाठ ।