गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

३२४ गन्धर्वतन्त्रे । को द्विजः कोऽथवा शूद्रः को म्लेच्छः कोऽधमः शिवे । किं रूपं किं विरूपं वा को रोगी कोऽप्यनामयः ॥ १६ ॥ किं च मेध्यममेध्यं वा किं वा वस्त्वप्यवस्तु च । किं मित्रं किममित्रं च को वध्योऽवध्य एव वा ॥ २० ॥ किं च भक्ष्यमभक्ष्यं वा किं वा तव ममेति च । अविद्याकल्पितं चैतद्विद्यया च्छिन्दि संशयम् ॥ २१ ॥ स्त्रियं मम परां विद्यामिति जानीहि पार्वति । एकैस्या बहुधा कृत्यमेकैस्या बहुविग्रहम् ॥ २२ ॥ बहुरूपाणि देहांश्च एकस्यैा एव निश्चितम् । अद्वैतानन्दसंदोहो विद्ययैव प्रकाश्यते ॥ २३ ॥ शक्तियोगेषु यन्मांसं तन्मांसममृतोपमम् । पशुघातस्तदर्थं तु तद्विना ब्रह्महा भवेत् ॥ २४ ॥ द्वैतान् पशून्विजानीयादद्वैतान् ब्राह्मणान्विदुः । अतैज्ञ्ज्ञः स्तेयपापेन भुनक्ति बहुकिल्विषम् ॥ २५ ॥ मद्यपानं तु यज्ञेषु तद्विना पातकी भवेत् । पवित्रं सकलं भद्रे वासना यद्यकुत्सिता ॥ २६ ॥ ब्रह्मादिस्तम्बपर्यन्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् । शरीरं दृश्यते यद्यत्तत्कर्म प्राकृतं शिवे ॥ २७ ॥ प्रकृत्या क्रियते कर्म साक्षी पुरुष उच्यते । तन्मायामोहितः सोऽथ कर्ताहमिति मन्यते ॥ २८ ॥ न कर्ता पुरुषो देवि कर्त्री प्रकृतिरुच्यते । पुरुषे करणं नास्ति निर्गुणत्वात् सदा प्रिये ॥ २६ ॥

---

१ ‘मम तरा’ क पाठ । २ ‘काया’ क पाठ । ३ ‘काया’ क पाठ । ४ ‘काया’ क पाठ । ५ ‘यो’ क पाठ । ६ ‘तन्त्रस्य’ क पाठ ।