गान्धर्व तन्त्र (शैव-शाक्त आगम - मन्त्र-रहस्य, यन्त्र एवं देवतोपासना सटीक)

३४४ गन्धर्वतन्त्रे । मांसझारैर्न मे प्रीतिर्न तथा मद्यसागरैः । यथा मे जायते प्रीतिर्भगलिङ्गामृतैः शिव ॥ ४१ ॥ अहमेव महादेव स्त्रियः सर्वा जगत्स्वह । इति मत्वा भजन्ते मां बुधा भावसमन्विताः ॥ ४२ ॥ ये देवा मद्गतप्राणा मद्दासा मद्दिभूषणाः । स्वधर्मानपरित्यज्य मामेव शरणं गताः ॥ ४३ ॥ ते पुनर्भोगिनो मुक्ता जीवन्तोऽपि महीतले । मदङ्गस्पर्शमात्रेण चात्मानं ज्ञातुमर्हसि ॥ ४४ ॥ मयि प्रविश विश्वेश मां भजस्व सनातनीम् । जहि शङ्कां महादेव त्वमात्मानं न विस्मर ॥ ४५ ॥ विष्णुः पिबत्यसौ वामं ब्रह्मा मे दक्षिगं स्तनम् । त्वं पिबस्व महादेव ममाधर (श्रु ? स्रु) तामृतम् ॥ ४६ ॥ स्त्रियं गच्छन् स्पृशन्पश्यंस्ताभिरेव विहारवान् । ध्यानं पूजां जपं चैव कुर्यान्मे साधकोत्तमः ॥ ४७ ॥ शक्त्यायुक्तः सदा मन्त्री न तया रहितो भवेत् । तया विरहितो देवः सर्वकर्मसु न क्षमः ॥ ४८ ॥ पतिहीना यथा नारी सर्वकर्मविवर्जिता । शक्तिहीनस्तथा मन्त्री तस्माच्छक्तियुतो भव ॥ ४६ ॥ एका चेद्दशगा साध्वी तस्याः कुँष्टिर्भवाय च । दुष्टभार्या (कुला ? करा) कुष्टिर्विनाशायैव केवलम् ॥ ५० । कुलभेदौ नदीतीरे कोषागारं यथा शिव । भगलिङ्गसमायोगाद्यदानन्दः प्रजायते ॥ ५१ ॥ १ 'त' क पाठ । २ 'वतो' क पाठ । ३ 'स्याकृ' क पाठ । ४ 'दि' क पाठ. ।