गीतगोविन्दम् (महाकवि जयदेव - सम्पूर्ण १२ सर्ग व २४ अष्टपदी सटीक)

१८ श्रीगीतगोविन्दम् निन्दसि यज्ञ-विधेरहह श्रुतिजातम् सदय-हृदय दर्शितपशुघातम्। केशव धृत-बुद्धशरीर जय जगदीश हरे ॥९॥ म्लेच्छ-निवहनिधने कलयसि करवालं धूमकेतुमिव किमपि करालम्। केशव धृत-कल्किशरीर जय जगदीश हरे ॥१०॥ श्रीजयदेवकवेरिदमुदितमुदारम् शृणु सुखदं शुभदं भवसारम्। केशव धृत-दशविधरूप जय जगदीश हरे ॥११॥ वेदानुद्धरते जगन्ति वहते भूगोलमुद्बिभ्रते दैत्यं दारयते बलिं छलयते क्षत्रक्षयं कुर्वते। पौलस्तं जयते हलं कलयते कारुण्यमातन्वते म्लेच्छान् मूर्च्छयते दशाकृतिकृते कृष्णाय तुभ्यं नमः ॥१२॥ प्रलयपयोधिजले धृतवानसि वेदं विहितवहित्रचरित्रमखेदम् । केशव धृत-मीनशरीर जय जगदीश हरे ॥ध्रुवपदम् ॥१॥ अन्वय—हे केशव ! हे धृत-मीनशरीर ! (स्वीकृत-मत्स्य- कलेवर) त्वं प्रलयपयोधिजले (कल्पान्तसागर-सलिले) विहित- वहित्रचरित्रम् (विहितं स्वीकृतम् अवलम्बितमिति यावत् वहित्रस्य अर्णवपोतस्य चरित्रं व्यवहारो यस्मिन् तद्यथा स्यात् तथा) अखेदं (अनायासं यथा स्यात् तथा) वेदं धृतवानसि (रक्षितवानसि) [अतः] हे जगदीश, हे हरे, (हरति भक्तानामशेषक्लेशमिति हरिः तत्सम्बुद्धौ) त्वं जय (सर्वोत्कर्षे वर्त्तस्व) ॥१॥