कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

तृतीयं जवनिकान्तरम् ९७ ताईं सुवण्णकुसुमेहिँ विलोअणाईं अच्चेमि जेहिँ हरिणच्छि ! तुमं सि दिट्ठा ॥ २२ ॥ विदूषकः—गब्भहरवासेण सेअसलिलसित्तगत्ता संभूदा तत्तभोदी कप्पूरमंजरी । ता इमं सिअंचलेण विज्जिस्सं दाव । ( तथा कुर्वन् । ) हा हा, कहं घरिल्लपवणेण णिव्वाणो पदीवो । ( विचिन्त्य स्वगतम् । ) भोदु, लीलुज्जाणं जेव गच्छम्ह । ( प्रकाशम् । ) भो, अधआरणिचिदं वट्टदि । ता णिक्कमम्ह सुरंगामुखेण जेव पमदुज्जाणं दाव । ( सर्वे निष्क्रमणं नाटयन्ति । ) राजा—( कर्पूरमञ्जरीं करे धृत्वा । ) मज्झ हत्थठिदपाणिपल्लवा ईसि संचरणबंधुरा भव । जं चिराअ फलहंसमंडली भोदु केलिगमणम्मि दुहवा ॥ २३ ॥ ( स्पर्शसुखमभिनीय । ) जे णयस्स तउसरस्स फंटआ जे कदंबकुसुमस्स केसरा । अज्ज तुज्झ करफंससङ्किरणो ते हवंतु मह अगणिज्जिदा ॥ २४ ॥ तानि सुवर्णकुसुमैर्विलोचने अर्चयामि याभ्यां हरिणाक्षि ! त्वमसि दृष्टा ॥ विदूषकः— गर्भगृहवासेन स्वेदसलिलसिक्तगात्रा संभूता तत्रभवती कर्पूरमञ्जरी । तदिमां निचयाञ्चलेन वीजयिष्यामि तावत्, हा हा, कथं यन्त्राधालपवनेन निर्वाणः प्रदीपः ! भवतु, लीलोद्यानमेव गच्छामः । भो, अन्धकारनृत्यं वर्तते । तन्निष्क्रामामः सुरङ्गामुखेनैव प्रमदोद्यानं तावत् । राजा— मम हस्तस्थितपाणिपल्लवा ईषत्सञ्चरणबन्धुरा भव । यच्चिराय कलहंसमण्डली भवतु केलिगमने दुर्भगा ॥ ये नभस्य त्रपुषस्य कण्टका ये कदम्बकुसुमस्य केसराः । अद्य तव करस्पर्शसङ्किरने भवन्ति ममाऽनिर्जिताः ॥ १ "बंधुरा" इति टीकापाठः । २ 'कलहंसमण्डलं' इति टीकापुस्तपाठः । ३ 'तुञ्चसि' इति टीकापुस्त' पाठः । 'मह अंगसंगिणो', 'खलु णिम्मिअ' पुन' इतरो पाठौ भवेताम् । क० म० ७