कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

१०८ कर्पूरमञ्जरी विदूषकः—अहं पुण भणामि— मज्झण्हसण्हघणचंदणपंकिलाणं साअं णिसेविअणिरंतरमज्जणाणं । सामासु धीअणअवारिकणुक्खिदाणं दासत्तणं कुणदि पंचसरो वहूणं ॥ ७ ॥ राजा—( स्मरणमभिनीय । ) पच्चग्गं णवरूअवंगिघडणारंभे जणे संगमो जाणं ताणँ खणं व रंत्तिदिअहा गच्छंति दीहा अवि । जाणं ते अ मणं पि देंति ण रइं चित्तस्स संताविणो ताणं जंति मणोरहेक्कजणणा मासोवमा वासरा ॥ ८ ॥ (विदूषकं प्रति ।) वअस्स ! अत्थि तग्गदा का वि वत्ता ? विदूषकः—अत्थि, सुणादु पिअवअस्सो । कहेमि सुहासिअं दे । विदूषकः— अहं पुनर्ब्रवीमि— मध्याह्नश्लक्ष्णघनचन्दनपङ्किलानां सायं निषेवितनिरन्तरमज्जनानाम् । श्यामासु व्यजनजवारिकणोक्षितानां दास्यं करोति पञ्चशरोऽबलानाम् ॥ राजा— प्रत्यग्रं नवरूपभङ्गिघटनाऽऽरम्भे जने संगमो येषां तेषां क्षणमिव झटिति दिवसा वर्तन्ते दीर्घा अपि । येषां ते च मनसि ददति न रतिं चित्तस्य संतापिन- स्तेषां यान्ति जगन्ति दीर्घतमा मासोपमा वासराः ॥ वयस्य ! अस्ति तद्गता कापि वार्ता ? विदूषकः— अस्ति, शृणोतु प्रियवयस्यः । कथयामि सुभाषितं ते । यतःप्रभृति कर्पूरमञ्जरी 1 'झत्ति दिअहा बहंति दीहा' इति टीकानुगुणः पाठः । 2 'जअम्मि दीहरतमा मासोवमा' इति टीकाकृतः पाठः ।