कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १०७ राजा—एदं पुण एत्थ रमणिज्जं,— सपञ्चमतरंगिणो सयणमीअला चेणुणो समं सिसिरवारिणा वअणसीअला वारुणी । सचंदणघणत्थणी सअणसीअला कामिणी णिद्वाहदिवसोरुहं संअलमीअलं कस्स वि ॥ ५ ॥ अपि य,— लीलुत्तंसे सिरीसं सिहिणपरिसरे सिंधुवारण हारो अंगे चोहं चरिद्धं रमणपणइणी मेखला उप्पलेहिं । दोत्तुं दोकंदलीसुं णयविसयलआ चामविज्जो मणोज्ञो तायातंकेऽउतंतं महुसमअगदे एस वेसोऽर्थलाणं ॥ ६ ॥ राजा— इदं पुनरत्र रमणीयम्,— सपञ्चमतरङ्गिणः शयणशीतला वेणवः समं शिशिरवारिणा वदनशीतला वारुणी । सचन्दनघनस्तनी शयनशीतला कामिनी निदाघदिवसोरुधं सकलशीतलं कस्यापि ॥ कस्यापीत्यपिकार्ये । शीतले यद्वस्तु तन्निदाघदिवसोरुधम् । तापशमनायेति शेषः । कस्य वा न भवति ? अपि तु सर्वस्यापि भवतीति यत्तु. । अपि च,—