कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

११० कर्पूरमञ्जरी

पंच केलीअंतण|मधेआओ मज्जणकारिणीओ फलअखग्गकम्पविदुरिलेण पाइकसहस्सेण समं उत्तरदिसाए आदत्ताओ । ताणं पि उण उवरि मदिरावदी, केलिवदी, कलोलवदी, तरंगवदी, अणंगवदी त्ति पंच वदीनामधेआओ परिचारिआकुमारीओ फणअवे- त्तदंडहत्थाओ सुहासिअपढिआओ बंदीनामधेआओ सेणाए अज्झ- क्खीकदाओ । राजा—अहो देवीए सामग्गी अंतेउरोचिदा । विदूषकः—भो वअस्स ! एसा देवीए सारंगिआ णाम सही किं पि विष्णविदुं पेसिदा । (ततः प्रविशति सारङ्गिका ।) सारङ्गिका—जअदु जअदु भट्ठा । देव ! देवी विष्णवेदि— अज्ज चउत्थदिअहे भविअवदसावित्तीमहूसवोवअरणाइं केलिविमाणं आरुहिअ देवेण पेक्खिदव्वाईं त्ति ।

केलीतिनामधेया मज्जनकारिण्यः फलकखड्गकम्पनीयेन पदतिसहस्रेण समुत्तर- दिशयाज्ञाताः । तासामपि पुनरुपरि मदिरावती, केलिवती, कल्लोलवती, तरङ्गवती, अनङ्गवतीति पञ्च वतीतिनामधेयाः परिचारिकाकुमार्यः फणरवेत्रदण्डहस्ताः सुभाषितपाठिका बन्दीनामधेयाः सेनाया अध्यक्षीकृताः । राजा— अहो देव्याः सामग्यन्तःपुरोचिता । विदूषकः— भो वयस्य ! एषा देव्या सारङ्गिका नाम सखी किमपि निवेदितुं प्रेषिता । सारङ्गिका— जयतु जयतु भर्ता । देव ! देवी विज्ञापयति—चतुर्थदिवसे भाविबटसावित्री- महोत्संवोपकरणानि केलिविमानप्रासादम layer (रुह्य) प्रेक्षितव्यानीति । १ 'णिवेदिदुं' इति टीकाभिमतः पाठः । २ "विमाणप्पासादमारुहिअ' इति टीका- पाठः।