कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १११ राजा—जं¹ देवी आदिसदि । (चेटी निष्क्रान्ता । उभौ प्रासादाधिरोहणं नाटयतः ।) (ततः प्रविशति चर्चरी ।) विदूषकः— मुत्ताहिलाहरणोच्छआओ लासावसाणे तलिणंसुआओ । सिंचंति अण्णोण्णमिमीउ पेच्छ जंतज्जलेणं मणिभाहणेहिं ॥ ९ ॥ इदो अ,— परिब्भमंतीउ विचित्तबंधं इमाउ दोसोलह णच्चणीओ । खेलंति तालानुगदप्पआओ तुहंगणे दीसदि दंडरासो ॥ १० ॥ समंससीसा समबाहुहत्था रेहाविसुद्धा अवराउ देंति । पंतीहिं दोहिं लयतालबंधं परोप्परं साहिमुही हुवंति ॥ ११ ॥ मोत्तुण अण्णा मणिवारआई जंतेहि धारासलिलं खिवंति । पडंति ताओ सहिआणमंगे मणोभुयो बाणग्वाणचंगा ॥ १२ ॥ राजा— यद्देव्याज्ञापयति । विदूषकः— मुक्ताफलाभरणोच्छया लास्यावसाने घटितांशुकाः । सिञ्चन्त्यन्योऽन्यमिमाः पश्य यन्त्रजलैर्मणिभाजनैः ॥ लास्यावसाने इमा अन्योन्यं सिञ्चन्तीति सम्बन्धः । ततः,— परिभ्रमन्त्यो विचित्रबन्धं इमा द्विरोडश नर्तक्यः । खेलन्ति तालानुगतपदान्तराङ्गे दृश्यते दण्डरासः ॥ समांसशीर्षाः समबाहुहस्ता रेखाविशुद्धा अपराधं ददति । पङ्क्तिभ्यो द्वाभ्यां लयतालबन्धं परस्परं साभिमुख्या भवन्ति ॥ मुक्त्वा अन्या मणिवारणानि यन्त्रधारासलिलं क्षिपन्ति । पतन्ति ताश्च प्रियाणांमङ्गे मनोभुवो बाणबाणकलशाः ॥ 1 'जं देवी आणवेदि' इति टीकापाठः । 2 'ताश्च प्रियाणाङ्गे' इति टीकापाठः । 3 'बाणरूपा' इति दीक्षितानुगः पाठः ।