कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् ११३ णावेमि । ( उपसृत्य । ) जयदु जयदु भट्ठा । देवी विष्णवेदि जहा सायंसमए तुम्हे परिणाइदव्व त्ति । विदूषकः—भोदि ! किं एदं अकंडकुम्हंडपडणं ? राजा—सारंगिए ! सव्वं वित्थरेण कहेसु । सारङ्गिका—एदं विष्णवीअदि,—अणंतरादिक्कंतचउद्दसीदिवसे देवीए पोम्मराअमाणिक्कमअं गोरिं कट्टुण भइरवाणंदेण पडिट्ठाविदा । सअं च दिक्खा गहिदा । तदा ताए विण्णत्तो जोईसरो गुरुदक्खिणा- णिमित्तं । भणिदं च तेण—जदि अवस्सं गुरुदक्खिणा दाअव्व ता एसा दीअदु महाराअस्स । तदो देवीए विण्णत्तं जं आदिसदि भअवं तं काअव्वं । पुणो वि उल्लविदं तेण । अत्थि एत्थ लाडदेसम्मि चंडसेणो णाम राआ । तस्स दुहिदा घणसारमंजरि त्ति । सा देवण्णएहिं आदिट्ठात्ति—एसा चक्क- वट्टिघरिणी भविस्सदि त्ति । तदो सा महाराएण परिणेदव्वा जेण गुरु- गत्वा देवीविज्ञापितं विज्ञापयामि । जयतु जयतु भर्ता । देवी विज्ञापयति यथा संध्यासमये यूयं मया परिणेतव्या इति । विदूषकः— भवति ! किमेतदकालकूष्माण्डपतनम् ? राजा— सारङ्गिके ! सर्वं विस्तरेण कथय । सारङ्गिका— इदं विज्ञाप्यते,—अनन्तरातिक्रान्तचतुर्दशीदिवसे देव्या पद्मरागमणिमयीं गौरीं कृत्वा भैरवानन्देन प्रतिष्ठापिता । स्वयं च दीक्षा गृहीता । ततस्तया विज्ञप्तो योगीश्वरो गुरुदक्षिणानििमत्तम् । भणितं च तेन यद्यवश्यं गुरुदक्षिणा दातव्या तदेषा दीयतां महाराजाय । ततो देव्या विज्ञप्तं यदादिशति भगवान् [तत्कर्तव्यम्] । पुनरप्यु- ल्लपितं तेन । अस्त्यत्र लाटदेशे चण्डसेनो नाम राजा । तस्य दुहिता घनसारमञ्जरी इति । सा दैवज्ञैरादिष्टा एषा चक्रवर्तिगृहिणी भविष्यतीति । ततो महाराजेन 1 'जूयं मए' इति टीकासंमतः पाठः । 2 'अकाण्डोर्वारुक' इति टीकानु- सारी पाठः । 3 'भअवणिं' इति टीकापाठः । क० म० ८