कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

२८ बालभारतम् (नेपथ्ये।) यदादिशति कौरवेश्वरः। शकुनिः—अपरः पणः क्रियताम्। युधिष्ठिरः— महीधरधरासु ये सनिनदं पतद्भिः खुरै- र्लिखन्ति च पठन्ति च स्फुटतरं टकारानिव। विरोचनहयावलीकुलभुवां स तेषामयं पणः पवनरंहसां मम तुरंगमाणां गणः ॥ २१ (उभौ क्रीडतः।) शकुनिः—जितं जितं महाराजदुर्योधनेन। दुर्योधनः—मातुल! त्वमेषां तुरंगमाणां भर्ता भव। शकुनिः—यदाह महाराजः। (राजानमुद्दिश्य।) किं वाजिभिः किमु गजैः किमथो रथैर्या सापत्त्नकं न धृतये धरणी पणोऽस्तु। एकातपत्रमिदमद्य चिराय राज्यं धर्मात्मजो भजतु वा धृतराष्ट्रजो वा ॥ २२ ॥ युधिष्ठिरः—यद्येवम्,— ऐलः प्राक्स पुरूरवाः प्रभुरभूद्यस्योर्वशी वल्लभा दुष्पन्तः स च योऽप्यसूत भरतं शाकुन्तलं शान्तये। श्रीमाञ्शांतनुरग्रिमः स च सतां गङ्गाकलत्रेण य- स्तत्सिंहासनमम्बुराशिरशनां शासन्महीं मे पणः ॥ २३ ॥ भीमः—भवतस्तु कः पणः ? (दुर्योधनस्तदेव पठति।) (नेपथ्ये।) राजन्युधिष्ठिर! नराधिप कौरवेन्द्र! वंशे युवां भगवतो भवशेखरस्य।