कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

३२ बालभारतम् संभूता द्रुपदाध्वरे हुतभुजः पाण्डोर्नृपस्य स्नुषा राधावेधमहापणेन विजिता राज्ञां पुरः पद्यताम् । भूभृन्मौलिमणीन्द्रदीधितिजलैर्या स्नातपादाम्बुजा सा देवी विनयाभिमानवसतिः कृष्णा वितृष्णा पणः ॥ ३४ ॥ भीमः—भवतस्तु कः पणः ? दुर्योधनः— ज्येष्ठत्वात्पाण्डुपूज्यस्य धृतराष्ट्रस्य या स्नुषा । सा देवी देवरवती मम भानुमती पणः ॥ ३५ ॥ सुनन्दा—( स्वगतम् ।) एष स ज्येष्ठाभिः कनिष्ठानां विनिमयः ! ( उभौ क्रीडतः । ) शकुनिः—जितं जितं महाराजदुर्योधनेन । दुर्योधनः—दुःशासन ! आनीयतां द्यूतदासी द्रौपदी । ( नेपथ्ये । ) यदादिशति पाण्डवकौरवेश्वरः । दुर्योधनः—अपरः पणः क्रियताम् । युधिष्ठिरः—न मे पणान्तरमस्तीति प्रतिभाति । दुर्योधनः— वर्षाणि द्वादशारण्ये सह तिष्ठन्तु निष्ठया । अज्ञातचर्यया वर्षमावयोर्युधि जीयते ॥ ३६ ॥ ( युधिष्ठिरस्तदेवानुवदति । उभौ क्रीडतः । ) शकुनिः—जितं जितं महाराजदुर्योधनेन । ( नेपथ्ये । ) पञ्चानां या कलत्रं द्रुपदमखविधावद्भुतं जन्म यस्याः पूता या राजसूयावभृथपरिगमे मन्त्रपूतैः पयोभिः । तामेनां द्यूतदासीं कुरुपतिनियमं मूर्ध्नि कृत्व्या मयान्तः केशेष्वाकृष्यमाणां शृणुत नृपतयो यस्य शक्तिः स पातु ॥ ३७ ॥