कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

द्वितीयोऽङ्कः ३३ दुर्योधनः—कथमय संपादिदमदाज सद्द्रौपदीको वत्सो दुःशासनः प्राप्तः । ( ततः प्रविशति यथानिर्दिष्टा द्रौपदी दुःशासनश्च । दुःशासनस्तदेव पठति । ) सुनन्दा—( सहसोपसृत्य हस्तामोक्षं नाटयन्ती । ) दुःशासन ! मुञ्च मुञ्च पाञ्चालीकेशपाशम् । दुःशासनः—( तामपनुद्य नम्रताङ्गत्वेनावलोक्य विहस्य च । ) यन्मुक्तं स्फारतारध्वनिभरितसभाकुक्षिगर्भं सरोषं हुंकारं कातराणां तरलितहृदयं फाल्गुनस्याग्रजेन । पुंवद्भिर्द्वाःस्थहीनहननिबिडिताङ्गूठकूटान्रूपैस्त न्यस्ताः खङ्गेषु रक्तस्तरुपु सरभसं संप्रहाराय हस्ताः ॥ ३८ ॥ सुनन्दा—( पुन पाणिग्राहं नाटयित्वा । ) अंस्याचुम्बितपल्लवानां गहना स्नेहेन धृष्टद्युम्नो येषां पुष्पलवेणिबन्धनकरः स आस्ते रात्रिन्दिनम् । चण्डः पाण्डवगेहिन्याश्चिकुरे रे कर्षता त्वया यि दुःशासन ! दुःसहा प्रज्वलिता हालाहलाग्राङ्कुरा ॥३९॥ द्रौपदी—वत्स दुःशासन ! मुञ्च मुञ्च केशपाशम् । कथममेकवस्त्रा भूत्वा गुरुनरेन्द्रपुरतः संचरिष्ये ? दुःशासनः—( विहस्य । ) नन्वपनयाक्येकवस्त्रा कोटवीकरणेन । ( बहुवस्त्रापनयनं नाटयन् । ) यावद्दीर्घं द्रुपददुहितुः कृष्यते वस्त्रमस्या स्तावत्स्यानेऽन्यदुदयति पिदधत्सार्वदङ्गं सतश्च । स्विन्नं चैतन्मम करतलं धासभा चेप राशि स्तन्मन्येऽसौ त्रिभुवनमनोमोहिनीं वेत्ति विद्याम् ॥ ४० ॥ द्रौपदी—मो दुःशासन ! मम किमपतिव्रताननोचितं करोषि ? १ प्राकृतच्छाद्येयम् २ कोटवी नग्ना स्त्री