कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

३४ बालभारतम् दुःशासनः—अये पाञ्चालि ! पञ्चानां कलत्रं भूत्वा किमपि व्रीडसे ! (साक्षेपम् ।) हे द्रौपदि ! त्वमसि कात्र पतिव्रतानां किं दृष्टपञ्चपुरुषा वनिता कलत्रम् । दुर्योधनस्य तदिमं भज वाममूरु- मास्फालितं मुकुलिताङ्गुलिना करेण ॥ ४१ ॥ द्रौपदी—(तदनादृश्याञ्जलिं बद्ध्वा ।) हंहो सभासङ्गस्थिता गुरवो नरे- न्द्राश्च ! द्रौपदी निर्णयं पृच्छति । (नेपथ्ये ।) द्रौपदि ! विकर्णस्त्वामाह—'कीदृशो निर्णयः ?' द्रौपदी—किमहं प्रथमं हारिता द्यूते आत्मा वा धर्मनन्दनेन ? (नेपथ्ये ।) प्रजावति ! तवायमभिप्रायः— यद्यहं हारिता पूर्वं भवामि धृतकिंकरी । आत्मा वा हारितः पूर्वं तदा नासि च हारिता ॥ ४२ ॥ दुःशासनः—अरे रे अकर्णतिकर्ण ! सभामध्यमध्यासीने भुवनप- तावार्यदुर्योधने किमित्थं प्रलपसि ! (प्रविश्य ।) विकर्णः—(साक्षेपम् ।) द्यूतं क्षत्रकुलव्रतं न स भवेद्धेतुः पणः स्वामिनः संरम्भः किमकाण्ड एव भवता सद्धर्म यत्त्यज्यते । भो दुःशासन ! कः क्रमो द्रुपदजाकेशाम्बराकर्षणे दुर्वृत्तं क्षमते न कस्यचिदियं भ्राता विकर्णस्तव ॥ ४३ ॥ दुर्योधनः—(सभ्रुकुटीबन्धम् ।) अरे रे धार्तराष्ट्रपटो ! वाचालोऽसि । विकर्णः—तदद्यप्रभृति,—