कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

९० कर्पूरमञ्जरी

राजा— जाणं सहाअपसरंतसलोलदिट्ठी- पेरंतलुंठिअमणाण परोप्परेण । वहंतमम्महविइण्णरसप्पसारो ताणं पथासइ लहू वि स ¹चित्तमेओ ॥ ११ ॥ अपि च,— अंतो णिविट्ठमणविब्भमडंबरो जो सो भण्णए मअणमंडणमेत्थ पेम्मं । दुल्लक्खअं पि पअडेइ जणो जअम्मि तं जाणिमो सुबहुलं मअणेंदजालं ॥ १२ ॥ विदूषकः— किं च, जदि चित्तगदं पेम्मं अणुराअं उप्पादेदि, त किं किज्जदि भंडणाडंवरविडंबणाए ?

---

राजा— ययोः स्वभावप्रसरत्सलोलदृष्टि- पर्यन्तलुण्ठितमनसोः परस्परेण । वर्धमानमन्मथवितीर्णरसप्रसार- स्तयोः प्रकाशते लघुरिव चित्तभारः ॥ स्वभावतः प्रसरन्त्याः सलोला या दृष्टयस्तासां प्रान्तैर्लुण्ठितं मनो ययोः । लुण्ठितमित्यनेन तदेकरसता ध्वन्यते । अपि च,— अन्तर्निविष्टमनोविभ्रमाडम्बरो यः स भण्यते मदनमण्डनमत्र प्रेम । दुर्लक्ष्यमपि प्रकटयति जनो जगति तज्ज्ञानीमः सुबहुलं मदनेन्द्रजालम् ॥ विदूषकः— किं च, यदि चित्रगतं प्रेमानुरागमुत्पादयति, तत्किं क्रियते मण्डनाडम्बरविड- म्बनया ?

---

1 'लहू विअ' इति री०पु० पाठः । 2 'भारो' इति री०पु० पाठः ।