कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

५६० कथासरित्सागर इत्यवस्थोचितं तस्य तत्तच्चिन्तयतस्तदा । विप्रसूनोस्तरुस्कन्धे दिनं तत्पर्यहीयत ॥१२५॥ सायं च सवतंस्तस्मिन् स महाविहगान् बहून् । वनवृक्षां प्रविशतः शब्दापूरितदिगन्तरान् ॥१२६॥ अपश्यत् पृथुसत्पक्षवातधूतानवोर्मिभिः । गुहाम् परिचयप्रीत्या कृतप्रत्युद्गमानिव ॥१२७॥ तत शाखाविलीनानां रा तेषां पक्षिणां मिथः । मनुष्यवाचा संलापं पत्रोच्छेच्छ्रिताञ्च्छृणोत् ॥१२८॥ कश्चिद् द्वीपान्तरं कश्चिद् गिरि कश्चिद् दिगन्तरम् । तदहश्चरणस्थानमर्चं समवर्णयत् ॥१२९॥ एकश्च वृद्धविहगस्तयां मध्यादभाषत । अहं विहर्तुं कनकपुरीमद्य गतोऽभवम् ॥१३०॥ प्रात पुनश्च तत्रैव गन्तास्मि भरित गुहाम् । क्षमावहेन शोण्यो म पितूरगमनेन हि ॥१३१॥ दृश्यवाण्णुपुत्त्यासाग्रदुदेनास्य पक्षिणः । वधमा सान्त्वनाप मन् पक्षिम्वो व्यचिन्तयत् ॥१३२॥ न्ष्टिया मामयब मगरी तत्प्राप्य माययम म । उपाय गमहापाया विम्गो वाहनीकृत ॥१३३॥ इत्यालोच्य धनरदस्य तस्य गृध्यस्य पक्षिण । पुच्छानान्तर गोप्य गस्तित्वा व्यनीयत ॥१३४॥ प्रातश्चतत्रागाध गभणाग्रय पक्षिणु। ग क्त्वा र्गन्ताम्यकान्ताशा विविपया ॥१३५॥ दशास्यन् यन् पूरा गविम्यसमधितम्। शणान्तथ्यकनकपुरी सा पक्षि गुत ॥१३६॥ तथोद्यानान्तर तत्सिप्ररहि विमुक्तम् । ग सच्छित्वा निभृत सन्त गुप्तन्वागात् ॥१३७॥ भाग्येष च गन्ताच्छादाद् भार्या त ग । स गुताश्चन्तश्च कश्चित् त्त याचितो ॥१३८॥ गत्वा नगर च सर्ववृत्तान्तमैक्षत । गोपूपुर इन्दोत्र व षष्ट दमानीता ॥१३९॥