कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

२५ कथासरित्सागर विद्याधराश्च धरणी भियेव शरणाथिनः । शिरोभिश्च शरीरैश्च पतुश्चन्द्रप्रभाग्रतः ॥१४८॥ सूर्यप्रभो बभौ शोकदृष्ट्या रुधरधिया। सिन्दूरेणेव कीर्णेन नभोऽभूवसृजारुणम् ॥१४९॥ सूर्यप्रभश्च सम्प्राप्य युयुधे तेन सम्मुखम् । खड्गचर्मधरणेव सह दामोदरेण सः ॥१५०॥ युध्यमानश्च करजप्रयोगेण प्रविश्य सम् । खड्गखण्डितधर्माणं रिपुं भूमावपातयत् ॥१५१॥ छेत्तुमिच्छति यावच्च शिरस्तस्य विहस्ततः । तावदागत्य नभसा हुङ्कारो विष्णुना कृतः ॥१५२॥ तच्छ्रुत्वा वीक्ष्य च हरिं नम्रस्तद्गौरवेण सः । दामोदरममुञ्चत बन्धात् सूर्यप्रभस्ततः ॥१५३॥ बद्धमुक्तं तमादाय भक्तं क्वापि ययौ हरिः । भगवान्स हि सद्‌भक्तमिहामुत्र च रक्षति ॥१५४॥ दामोदरानुगास्तं च ययुः सर्वे यतस्ततः । सूर्यप्रभोऽपि गगनात् पितुः पार्श्वमबातरत् ॥१५५॥ सामारयमक्षतप्राप्तं पिता चन्द्रप्रभस्य तम् । अभ्यनन्दद्युपाद्धान्त्ये सुदृढुर्द्दष्टविक्रमम् ॥१५६॥ ततोऽत्र यावत्सर्वे ते दृष्टास्तत्कथया स्थिताः । आगात् सुभटसम्बन्धी तावद्दूतोऽपरस्ततः ॥१५७॥ स च चन्द्रप्रभस्यैव लेखमग्रे समर्पयत् । तमुद्घाट्य च सिद्धार्थः सदस्येवमवाचयत् ॥१५८॥ श्रीमान्प्रतववंशमौक्तिकमणिश्चन्द्रप्रभो भूपती राजा धीसुभटेन सादरमिदं धीकोङ्कणाद् बोध्यते । नीता मे सनयापहृत्य रजनी सन्त्वेन भ्नापि या । सा प्राप्ता तय सूनुनेत्यवगतं यत्तेन तुष्टा वयम् ॥१५९॥ तद्युक्तेन सुतेन तेन सह तत्सूर्यप्रभगोद्यमो । युष्माभिः क्रियताममङ्गलमिहाप्यस्मद्गृहाभ्यागमं यावतां परराक्त पुनरिव प्रत्यागतामारजां पश्यामश्च विपाङ्गकर्मण्युना श्वर्भेश्च तस्या वयम् ॥१६१॥