कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

कथापीठम् नृपायै च ददौ तौ द्वौ मायामयंवरौवरम् तमस्मै तन्नियोगाच्च ददौ सोऽपि महीभुजे ॥२७॥ नृपस्तु दृष्ट्वाऽऽनन्देन तयोस्तं रूपसंभवम् तौ देशौशः सम्यक् नरवाहन के सुतौ ॥२८॥ नृपः संमानयामास सानुरूपैर्धनादिभिः । पितुः समीपं तो चापि प्रेषयामास सैनिकैः ॥२९॥ तैस्तत् सूर्यप्रभस्येव व्यकम्पिष्ट महत्पुरम् महीकम्पेनेव ह्यभूत् व्यकम्पिष्टेव मेदिनी ॥३०॥ दृष्ट्वाऽथ सहसा दूता दूतदूतेन कर्म मन्त्रयन्तः स नन्दनं व्याजहार ॥३१॥ इतस्तु सिद्धैः सार्धं सन्तु ते शूरा नृपाः कृतं खल्वैन्द्रिनेत्रेणेत्यभिति योजयेत् ॥३२॥ एवमुक्त्वा बहुदिनान्यन्ये ते मन्त्रयित्वा स्वदेशेषु निवृत्य सर्वं स्थानमन्वयम् । तस्यान्यान् विहाय या देवी दक्षिणाम्भसि । स नृत्यन्कुर्वंश्च यथावत्त्वेन वर्द्धितः ॥३०॥ ददर्शायतनं पूर्णगन्धं स्रवन्तं विभुम् । अविदितं ... मण्डलमण्डितम् ॥३१॥ सर्वे चिरन्तनम् दुष्टदण्डे निकृन्तनम् । यदुन्मदिरे दुर्गन्धलावतापाननम् ॥३२॥ तत्र तन् ... स मुमुदेऽपूजयत् । मदोन्मादावेशपरा दूतात्तो गम्भीरीं स्मरन् ॥३३॥ सदेशस्थाश्च ते स्वं स्वं सैन्यं सूर्यप्रभादिकाः । कात्स्र्न्येनानाययत्सुहृत्कूर्दश्च सुहृदस्तथा ॥३४॥ माययुः प्रथमं सूर्यप्रभस्य श्वशुरात्मजाः । राजपुत्रा महावीरा विद्या संसाध्य सोद्यमाः ॥३५॥ तेषां हरिभटाख्यानां चेष्टितां रथाग्रणीम् द्वे चायुते पदातीनाम् अनुगं बलम् । तदनु स्थितसङ्केता ... । श्वशुर्या र... बान्धवाः