कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

[Header] २८ कथासरित्सागर

---

ययौ निश्चयदस्तत्स्कन्धारूढ प्रियां प्रति। प्रयातुमापृच्छ्य कपिं स्मर्तव्योऽस्मीति वादिनम् ॥ १७९ ॥ निशीथे च हिमाद्रौ तामनुरागपरा पितुः। पुरीं विद्याधरपतेः प्राप्तवान् पुष्करावतीम् ॥ १८० ॥ तावत्प्रभावतो बुद्ध्वा तदस्यागमनं सा। ततो नगर्या निरगादनुरागपरा बहिः ॥ १८१ ॥ इयमायाति ते कान्ता निशि नेत्रोत्सवप्रदा। इन्दुमूर्तिर्द्वितीयेव तदिदानीं व्रजाम्यहम् ॥ १८२ ॥ इत्युक्त्वा दर्शयित्वा तामसावादवतारितम्। नत्वा निश्चयदत्तं तमथ सा यक्षिणी ययौ ॥ १८३ ॥ ततः सापि चिरोत्सुक्यसंरम्भाश्लिङ्गनादिभिः। उपगम्याभ्यनन्दत्तमनुरागपरा प्रियम् ॥ १८४ ॥ सोऽप्याश्लिष्य बहुक्लेशलब्धतत्संगमोत्सवः। अवर्तमानः स्वे देहे तनुं तस्या इवाविशत् ॥ १८५ ॥ तेन गान्धर्वविधिना भार्या भूत्वाथ तस्य सा। अनुरागपरा सद्यो विद्यया निर्ममे पुरम् ॥ १८६ ॥ तस्मिन्निश्चयदत्तोऽसौ बाह्ये तस्थौ तया सह। तद्विद्याच्छन्नदृष्टिभ्यां तत्पितृभ्यामतरिकतः ॥ १८७ ॥ पृष्टस्तांस्तावृथांस्तस्यै मार्गक्लेशाञ्छशंस यत्। तेन सा बहु मेने तं भोगैश्चेष्टैरुपाचरत् ॥ १८८ ॥ अथ तन्मर्कटीभूतसोमस्वामिकथाऽमृतम्। सोऽत्र निश्चयदत्तोऽस्यै विद्याधर्यै न्यवेदयत् ॥ १८९ ॥ जगाद चैतन्मित्रं मे त्वत्प्रयत्नेन केनचित्। तिर्यक्त्वान्नहि मुच्येत तत्प्रिये सुकृतं भवेत् ॥ १९० ॥ इत्युक्ता तेन सावोचदनुरागपरापि तम्। योगिन्या मन्त्रमार्गोऽयं नास्माकं विषयः पुनः ॥ १९१ ॥ तथापि साधयिष्यामि प्रियमेतदहं तव। अभ्यर्च्य मद्ररूपाख्यां वयस्यां सिद्धयोगिनीम् ॥ १९२ ॥ तच्छ्रुत्वा स वणिक्पुत्रो हृष्टस्तामवदत् प्रियाम्। तर्हि तं पश्य मन्मित्रमेहि यावत्त्वदन्तिकम् ॥ १९३ ॥