भारतकोश
कौशिक गृह्यसूत्रम् (अथर्ववेद शौनक शाखा - संक्षिप्त टीका एवं पं. उदयनारायण सिंह हिन्दी अनुवाद)

कौशिक गृह्यसूत्रम् (अथर्ववेद शौनक शाखा - संक्षिप्त टीका एवं पं. उदयनारायण सिंह हिन्दी अनुवाद)

Kausika Grihyasutram of Atharvaveda with Hindi Translation

महर्षि कौशिक (अनुवादक: पण्डित उदयनारायण सिंह) द्वारा

DevanagariHindipublished361 पृष्ठ

पृष्ठ 334, कुल 361 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 334

३८ अथर्ववेदीय-कौशिकसूत्रस्य- उल्मुकमभिमन्त्र्य काकमुखेन अपमृष्टं पुरुषं पर्यग्निकरोति । उपरि भ्रामयित्वा दूरे निक्षिपति । ४९ ।--अथ संसर्गदोषशान्तिरुच्यते । सर्वेषु रोगेषु शावदन्तादि कुनखिनावण्डेन ज्वरेणापामार्गादिरोगेषु संसर्गेषु सर्वदोषान्मुच्यते । सू० ५०।— अनृतमुक्त्वाचमनं करोति । वणिजि अनृतं कृत्वा दोषो न भवति । सू० ५१ ।— यत्र क्वचित् खनति तत्र सर्वत्र "यत्त भूम" इति । खननदोषो न भवति । सू०५३।— अथ शकुनशान्तिरुच्यते । अपशब्दं श्रुत्वा कपिञ्जलवाशितं श्रुत्वा ग्रामे अरण्ये पक्षिवाशितं श्रुत्वा वा स्वयं वा क्रुद्धभाषणं कृत्वा अन्यस्य वचनं श्रुत्वा-उलूकवाशने कपोतवाशने पूर्वतो वा उत्तरतो वा लोके निन्दितः । यत्किंचिल्लोके विरुद्धं दृष्ट्वा श्रुत्वा सर्वत्र जपने स्वस्त्ययनं भवति । सू० ५५-आकाशे यदि स्वपिति अरण्ये वा शून्ये गृहे वा पर्वते वा तदा तदा "यो अभ्य बभ्रून्" इत्यृचं जपित्वा स्वपिति । समाप्तानि नैमित्तिकानि सर्वज्ञानप्रबोधनार्थं... दुष्टदोषविनाशनैमित्तिकानि । नैमित्तिकान्य- वश्यं कर्तव्यानि । अकरणे धनधान्यपश्वादिविनाशः । "जरायुज" इति दुर्दिनमाय- क्षित्यादीनि । अथाद्भुतानि वर्षे यज्ञेष्वखादिनैमित्तिकानि तानि अवश्यं कार्याणि । इति पञ्चमोध्यायः ॥ ५ ॥ कण्डिका ॥ ४७ ॥ क्रमप्राप्तो अथर्ववेदविहितोऽभिचार उच्यते । मीमांसायामभिचारो निषिद्धः । मनुस्मृतौ च विहितोऽभिचारः । सू० २ ।—आङ्गिरसकल्पोक्ताः संभाराः प्रत्ये- तव्याः । दक्षिणस्यां दिशि मण्डपं, कारयेत्तत्र यथोक्तविधिना गुरुः । पताकातोर- णैर्युक्तं द्वारं...स्मृतम् । सू० ९ । तथा तदग्न इत्यादि स्मर्त्तव्यं सर्वत्र । अभ्याता- नान्ते "दूष्या दूषिरसी"ति सूक्तेन तिलकमणिं सम्पात्याभिमन्त्र्य बध्नाति कार- यिता कर्त्ता सदस्यश्च...आत्मरक्षार्थम् । सू० १२—अधुना दीक्षा उच्यते शुक्लपक्षे त्रयोदश्यां पूर्वाण्हे अभ्यातानान्तं कृत्वा "द्यावापृथिवी उर्वन्तरिक्षम"ति सूक्तं कर्त्ता "कनक रजतेति" सूक्तं द्वाभ्यां सूक्ताभ्यां वेणुदण्डं छिनत्ति । सू० १४-१६ । "य इमां देवो मेखला"मिति पञ्चर्चैति सूक्तेन । मेखलां सम्पात्य । "अयं वज्र इति" सूक्तेन दण्डं सम्पात्य । "य इमा"मित्यूचेन मेखलां बध्नाति । "वज्रो"सीति तृचेन सूक्तेन दण्डं गृह्णाति । "नमो नमस्कृद्भ्य" इति सप्तर्षिभ्य उपस्थानं करोति शालाया बहिः । ततः शालां प्रविश्य व्रतादानीयाः समिध आदधाति शान्ताः । व्रतश्रावणं तस्मिन् करोति । अभ्यातानामुत्तरतन्त्रम् । दीक्षितस्त्रिरात्रमनशनं । त्रिरात्रे निवृत्ते कृष्णपक्षे प्रतिपदि कर्म भविष्यति । सू० १७ ।—आङ्गिरसदण्ड वृश्चन सूक्तं प्रति- पादन उक्तं गृहीत्वा मेखलाया ग्रन्थिमालिम्पति "आहुतास्यभिहुता" इत्यृचा । सू०