किरातार्जुनीयम् (घण्टापथ व सुधा टीका सहित)

नवमः सर्गः	१८१

ल्हाघाः' इति निपातनात्साधुः । क्षीबो मत्तः तस्य भावः क्षीबता । त्वत्तलोगुण-वचनस्य पुंवद्भावो वक्तव्यः । बहुगुणैर्दृष्टिसङ्कोचादिभिर्ब्रीडितस्य व्रीडायाः । भावे क्तः । ललितं विलासम् । अनुजहेऽन्वचक्रे । कर्तरि लिट् । व्रीडाकार्यकरत्वाद् व्रीडानुकरणमित्युपमालङ्कारः ॥ ६७ ॥

हिन्दी--नेत्रों और वाक्योंके विलासको रोकती हुई तथा आलिङ्गनमें दोनों हाथोंको स्तब्ध (निश्चल) बनानेवाली युवतियोंकी मदिराकी मत्तताने नेत्रसङ्कोच आदि बहुतसे गुणोंसे लज्जाके विलासका अनुकरण कर लिया ॥ ६७ ॥

योषिदुद्धतमनोभवरागा मानवत्यपि ययौ दयिताङ्कम् ।
कारयत्यनिभृता गुणदोषे वारुणी खलु रहस्यविभेदम् ॥ ६८ ॥

मल्लि०--योषिदिति ॥ उद्धतो मनोभवेन यः रागः प्रीतिः सा यस्याः सा योषित् मानवत्यपि दयितस्याङ्कं ययौ । यतो मानाद्रागो बलीयानिति भावः । लाघवशेषं परिहरति--कारयतीति । अनिभृता चञ्चला । न कार्यकारिणीत्यर्थः । वारुणी मदिरा गुणेषु दोषेषु न विषये । सर्वोऽपि द्वन्द्वो विभावयैश्चद्वन्द्वति । रहस्यविभेदं रहस्यभङ्गं कारयति खलु । बलान्निगूह्यावपि गुणदोषौ प्रकाशयतीत्यर्थः । यतोऽतिगूढरागप्रकटनं प्रकटनानभ्यासश्च प्रमत्ताया न लाघवमावहति । अबुद्धिपूर्वकत्वादिति भावः ॥ ६८ ॥

हिन्दी--कामदेवके कारण उत्कृष्ट प्रीतिवाली स्त्री मानवती (प्रणयसे कोप करनेवाली) होकर भी प्रियके उत्सङ्गमें स्वयम् चली गई । चञ्चल मदिरा गुणों और दोषोंके विषयमें भी रहस्य भङ्ग करा देती है ॥ ६८ ॥

आहिते नु मधुना मधुरत्वे चेष्टितस्य गमिते नु विकासम् ।
आबभौ नव इवोद्धतरागः कामिनीष्ववसरः कुसुमेशोः ॥ ६९ ॥

मल्लि०--आहिते इति ॥ मधुना मद्येन चेष्टितस्य रतिव्यापारस्य मधुरत्वे माधुर्य आहिते नु संपादिते नु प्रागसत्येव मनोहरत्वे संप्रत्युत्पादिते वा । विकासं गमिते नु प्राक्सत्येव माधुर्ये प्रकर्षं प्रापिते वा । उद्धतराग उद्रिक्तरागः । अत एव कुसुमेशोः कामिनीषु अवसरः प्रदेशो नव इवाबभौ । नित्यसन्निहितोऽपि मदनः कामिनीषु मदकृततारुण्यालङ्कृतचेष्टोमाधुर्याद्रागोदये सत्यपूर्ववदुद्भूतोऽभूदित्यर्थः । संशयानुप्राणितेयमुत्प्रेक्षा ॥ ६९ ॥

हिन्दी--मद्यसे रमण क्रियाकी मधुरताको सम्पादन करने पर वा विकासको