भारतकोश
महाभारत (खंड ६) - अनुशासन, आश्वमेधिक, आश्रमवासिक, मौसल, महाप्रस्थानिक, स्वर्गारोहण व हरिवंश पर्व

महाभारत (खंड ६) - अनुशासन, आश्वमेधिक, आश्रमवासिक, मौसल, महाप्रस्थानिक, स्वर्गारोहण व हरिवंश पर्व

Mahabharata (Vol 6) - Anushasana to Harivamsa Parva

महर्षि कृष्णद्वैपायन वेदव्यास द्वारा

DevanagariSanskritpublished2,566 पृष्ठ

पृष्ठ 1247, कुल 2566 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 1247

एतत् कर्मफलं देवि कालयोगाद् भवत्युत ।।

श्रीमहेश्वरने कहा—देवि! मैं प्रसन्नतापूर्वक तुमसे इसका उत्तर देता हूँ, तुम

एकाग्रचित्त होकर इसका तात्त्विक विषय सुनो। जो लोग धनसे सम्पन्न होनेपर भी

दीर्घकालतक धर्मकार्यको भूले रहते हैं और जब रोगोंसे पीड़ित होते हैं, तब प्राणान्त-काल

निकट आनेपर धर्म करना या दान देना आरम्भ करते हैं, शुभे! वे पुनर्जन्म लेनेपर दुःखमें

मग्न हो यौवनका समय बीत जानेपर जब बूढ़े होते हैं, तब पहलेके दिये हुए दानोंके फल

पाते हैं। शुभलक्षणे! देवि! यह कर्म-फल काल-योगसे प्राप्त होता है ।।

उमोवाच

भोगयुक्ता महादेव केचिद् व्याधिपरिप्लुताः ।

असमर्थाश्च तान् भोक्तुं भवन्ति किल कारणम् ।।

उमाने पूछा—महादेव! कुछ लोग युवावस्थामें ही भोगसे सम्पन्न होनेपर भी रोगोंसे

पीड़ित होनेके कारण उन्हें भोगनेमें असमर्थ हो जाते हैं, इसका क्या कारण है? ।।

श्रीमहेश्वर उवाच

व्याधियोगपरिक्लिष्टा ये निराशाः स्वजीविते ।

आरभन्ते तदा कर्तुं दानानि शभलक्षणे ।।

ते पुनर्जन्मनि शुभे प्राप्य तानि फलान्युत ।

असमर्थाश्च तान् भोक्तुं व्याधितास्ते भवन्त्युत ।।

श्रीमहेश्वरने कहा—शुभलक्षणे! जो रोगोंसे कष्टमें पड़ जानेपर जब जीवनसे निराश

हो जाते हैं, तब दान करना आसम्भ करते हैं। शुभे! वे ही पुनर्जन्म लेनेपर उन फलोंको

पाकर रोगोंसे आक्रान्त हो उन्हें भोगनेमें असमर्थ हो जाते हैं ।।

उमोवाच

भगवन् देवदेवेश मानुषेष्वेव केचन ।

रूपयुक्ताः प्रदृश्यन्ते शुभाङ्का प्रियदर्शनाः ।।

केन कर्मविपाकेन तन्मे शंसितुमर्हसि ।।

उमाने पूछा—भगवन्! देवदेवेश्वर! मनुष्योंमें कुछ ही लोग रूपवान्, शुभ लक्षणसम्पन्न

और प्रिय-दर्शन (परम मनोहर) देखे जाते हैं, किस कर्मविपाकसे ऐसा होता है? यह मुझे

बताइये ।।

श्रीमहेश्वर उवाच

हन्त ते कथयिष्यामि शृणु तत्त्वं समाहिता ।।

ये पुरा मानुषा देवि लज्जायुक्ताः प्रियंवदाः ।

शक्ताः सुमधुरा नित्यं भूत्वा चैव स्वभावतः ।।