मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

चतुर्थोऽङ्कः । ९९ (मालतीमाधवौ वैवर्ण्यं नाटयतः ।) मदयन्तिका—(सहर्षं मालतीमाश्लिष्य ।) सैहि मालदि, तुमं खु एक्कणअरणिवासेण पंसुकीळणादो पहुदि पिअसही भइणी अ संपदं उण अह्माणं घरस्स मण्डनं जादासि । कामन्दकी—वत्से मदयन्तिके, वर्धसे भ्रातुर्माालतीलाभेन । मदयन्तिका—तुह्माणं आसिसाणं पसादेण । सहि लवङ्गिए, भरिआ णो मणोरहा तुह्माणं लाहेण । लवङ्गिका—सैहि, अह्माणं वि एदं मन्तिदव्वम् । मदयन्तिका—सैहि, बुद्धरक्खिदे, एहि दाव । महोसवं संभा- वेह्म । (इत्युत्तिष्ठतः ।) लवङ्गिका—(जनान्तिकम् ।) भैअवदि, जह हिअअभरिउव- १. सखि मालति, त्वं खल्वेकनगरनिवासेन पांसुक्रीडनात्प्रभृति प्रियसखी भगिनी च सांप्रतं पुनरस्माकं गृहस्य मण्डनं जातासि । २. युष्माकमाशिषां प्रसादेन । सखि लवङ्गिके भरिता नो मनोरथा युष्माकं लाभेन । ३. सखि, अस्माकमप्येतन्मन्त्रयितव्यम् । ४. सखि बुद्धरक्षिते, एहि तावत् । महोत्सवं संभावयावः । ५. भगवति, यथा हृदयभरितोद्गमद्विस्रंस्यानन्दसुन्दरघूर्णितधीरपर्यन्त- रिणी वार्ता श्रुता सेवेयमित्यर्थः । वैवर्ण्यं विवर्णभावमप्रतिसमाधेयविपत्प्राप्तिज- निततापहेतुकं सात्त्विकभावरूपम् । यदाह—'वैवर्ण्यं वर्णभेदः स्यात्तापशङ्काभया- दिभिः' इति ॥ मदयन्तिका । सखि मालति, स्वं खल्वेकनगरनिवासेन पांसु- क्रीडनात्प्रभृति प्रियसखी भगिनी च सांप्रतं पुनर्भ्रातृभार्यात्वेनास्माकं गृहस्य मण्डनं जातासि ॥ कामन्दकी । वर्धस इति सोपहासेयमुक्तिः ॥ मदयन्तिका । युष्माकमाशिषां प्रसादेन । केवलं भवदाशीर्वादान्मालतीलाभो न तु दंपत्योरन्यो- न्यानुरागातिशयादित्याशयः । सखि लवङ्गिके, भरिताः संपूर्णा मनोरथाः । युष्माकं लाभेन सपरिजनाया एव मालत्या लाभाद्युष्माकमिति बहुलम् ॥ लव- ङ्गिका। सखि, अस्माकमप्येतन्मन्त्रयितव्यम् । पूर्णा नो मनोरथा युष्माकं सदृश- श्लाघ्यसंबन्धानां लाभेनैवेत्यस्माभिरपि वक्तव्यमित्यर्थः । अथ च युष्माकं सपरि- जनाया भवत्या मकरन्दप्राप्तिरूपेण भाविना लाभेनास्माकं पूर्णा मनोरथा भवितार इत्यस्माभिरेवैतन्मन्त्रयितव्यम्, न तु त्वया सपरिजनमालतीलाभस्य; भवत्संक- ल्पमात्रस्य निश्चितत्वादित्यपि प्रतीतिः ॥ मदयन्तिका । सखि बुद्धरक्षिते एहि तावत् । महोत्सवं संभावयावः ॥ लवङ्गिका । यथा हृदये भरितौ पूर्णावत १० मालतीमा०