मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

षष्ठोऽङ्कः । १४९ माधवः—वयस्य मकरन्द, म्लानस्य जीवकुसुमस्य विकासनानि संतर्पणानि सकलेन्द्रियमोहनानि । आनन्दनानि हृदयैकरसायनानि दिष्ट्या मयाप्यधिगतानि वचोऽमृतानि ॥ ८ ॥ मालती—जह तस्स जीविवप्पदाइणो अवसिदां मं सुणिअ संदप्पमाणस्स तहाविहं सरिररअणं ण परिहीअदि, जह अ लोअ- न्दरगअं वि मं उद्दिसिअ सो जणो सुमरणकहामेत्तपरिसंसं काल- न्दरेण वि लोअजत्तं ण सिढिलेदि तह करेसु । एवं दे पिअ- सही मालदी सकामा होइ । १- यथा तस्य जीवितप्रदायिनोऽवसितां मां श्रुत्वा संतप्यमानस्य तथाविधं शरीररत्नं न परिहीयते, तथा च लोकान्तरगतामपि मामुद्दिश्य स जनः स्मर- णकथामात्रपरिशेषां