मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

२४० मालतीमाधवे (प्रवेशं नाटयतः ।) लवङ्गिकामदयन्तिके—सहि मालदि । (सहसा विलोक्य सहर्षम्) दिद्विआ पुणो वि अ महाणुहावा दिस्सन्दि । माधवमकरन्दौ—भवत्यौ, क्व सा मालती । उभे—कुदो मालती । पदसद्देण अम्हे विप्पलब्धाओ मन्द- भाइणीओ । माधवः—भवत्यौ, कथंकथमपि सहस्रधैव ध्वंसते मे हृदयम् । ततः स्फुटमभिधीयताम् । मम हि कुवलयाक्षीं प्रत्यनिष्ठैकबुद्धे- रविरतमनुबद्धोत्कम्प एवान्तरात्मा । स्फुरति च खलु चक्षुर्वाममेतच्च कष्टं वचनमपि भवत्योः सर्वथा हा हतोऽस्मि ॥ १२ ॥ १. सखि मालति, दिष्ट्या पुनरपि च तौ महानुभावौ दृश्येते । २. कुतो मालती । पदशब्देनावां विप्रलब्धे म