भारतकोश
मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

Malatimadhavam of Mahakavi Bhavabhuti with Commentary

महाकवि भवभूति द्वारा

DevanagariHindipublished377 पृष्ठ

पृष्ठ 348, कुल 377 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 348

१०० : मालतीमाधवे : [ अङ्कः ८ पृ० पं० १९९ ४ ॰खण्डखण्डितं० । ७ सारविधुरा० । १० ॰ कथ्यमानं श्रोतुमिच्छामि । तथा च, [अत्र 'कथयतीत्यादि' पद्यम्।] (इति परिक्रामतः ।) १९ ॰मुद्यानवाटः कथं शून्य एव दीर्घिकाप्रदेशः । म- करन्दः—वयस्य, नूनमस्मद्व्यतिकरोद्वेगपर्याकुलत्वादि- तस्ततः परिभ्रमन्त्य आत्मनोऽत्रैवोद्यानगहने विनोदय- न्त्यो भविष्यन्ति । २०० १० द्रवति हृदयमन्तर्भ्रश्यतीवान्तरात्मा । १२ ॰वचनमिह भव० । २०१ ४–५ ॰वसरिदा । पच्छादो अह्मे णं तं पेक्खामो । तदो अह्मेहिं जाव विडवन्तराइं विचिणिदाइं ताव तुम्हेदिं० । १४ ॰जानासि माधवस्नेह० । चन्द्रकिरणखण्डखण्डितं क्रीडालिङ्गनदातृवनितागण्डूषावशिष्टं मधु पीतमद्यैव ते संप्रत्येव लोकान्बाहुल्येन तुच्छविकलाञ्शरीरैः कथयन्ति । कीदृशैः । त्वदीयभुजा- र्गलप्रबलताडनात्रुटितास्थिभिः । तथा च क्षणदृष्टनष्टमुग्धवेष्टिताः प्राक्तनकथांयन्ता जना इति भावः ॥ १० ॥ कथयतीत्यादि । त्वयि कथयति सति वदनपद्म- सखी मालत्या एव मदयन्तिका नमयिष्यति । कीदृशम् । सहासामालतीचञ्चलप- क्ष्मकटाक्षैः पराहतम् । उद्रतलज्जानिश्चलदृष्टिं च । मदयन्तिकानिमित्तयुद्धश्रवणेन मालत्या हासः ॥ ११ ॥ लवङ्गिकामदयन्तिके । अत्रानेनावाभ्यां समर्थिता मालती । अधुना तु युवयोरवलोकनेनावां वञ्चिते इत्यर्थः । माधवः । कथमिति त्रासे । कथमप्यनिर्वचनीयेन रूपेण ध्वंसते स्थितिं न बध्नाति । ममेत्यादि । यतोऽयं ममान्तरात्मात्यर्थमनुगतोत्कम्प एवास्ति । कीदृशस्य । पद्माक्षीं प्रत्यनि- द्वैङ्कमतेः । मम वामं चक्षुः स्फुरति च । इह भवयोर्वचनम् । कष्टमेतद्दुःखदायि । हा कष्टे । सर्वथा हतोऽस्मि । अन्तरात्मनोऽशकुनस्य भवद्वचनस्य चैकमत्यादिति भावः ॥ १२ ॥ मदयन्तिका । अत्र पश्चादावां प्रसृते इत्यन्वयः । विचित्यान्य- न्विष्टानि । किमपीत्यादि । मङ्गलेभ्योऽन्यदनिष्टं किमप्यनिर्वचनीयं यद्यस्मा- त्परिहासादहं शङ्के स परिहासो विरमतु । परिहासेन तव निह्नवेऽनिष्टं शङ्केऽतस्तं मुञ्चेति भावः । हे चण्डि कोपने, समुत्सुकोऽस्मि यतः । तथा च कोपेनापि निह्नव्वं मा कुर्वित्याशयः । अथ मामनेन प्रकारेण कलयसि जिज्ञाससे तर्हि कलितो ज्ञातो- ऽहम् । हे वल्लभे, वाचं देहि । त्वमेव मे वल्लभा अतो वदेत्यर्थः । विह्वलमधीरं सम्भ्र- मचित्तमन्तर्भ्रमति स्थितिं न लभते । अत एव सोपालम्भमाह निष्करुणासि ॥१३॥