मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

220 मानमेयरहस्यश्लोकवार्तिके शास्त्रं चानादिनिधनाच्छिन्नपाठसमागतम् । अनाघ्रातप्रमादादिदोषं वेदाभिधं मतम् ॥ तच्चाह कर्मणी पुण्यापुण्ये तस्याखिलेषितुः । आराधनं तदन्यच्च कोऽत्र पर्यनुयुज्यताम् ॥ अनुग्रहान्निग्रहाच्च सुखदुःखे हि तत्फले । इत्यौपनिषदैकान्तः बादरायणसम्मतः ॥ न च प्रीतेरपूर्णत्वं न च कोपात्सदुःखता । फलप्रदित्सारूपत्वादुभयोरपि कर्मणोः ॥ 6 ईश्वरेच्छाऽधिकारो वा वासना पुद्गलोऽपि वा । अदृष्टं वाऽपि दृष्टं वा न्यायस्त्वेकोऽवधार्यताम् दृष्टार्थस्यापि सेवादेरायातमपि सत्फलम् । उत्पद्यते चिरेणैव प्रतिबन्धेन केनचित् ॥ स्वाभाविक्येव सर्वेषामुत्पत्तिरिति केचन । किमदृष्टेन दृष्टेन हेतुना वेति तन्मतम् ॥ निर्निमित्ता नचोत्पत्तिः न च सर्वाप्रमाणता । बोधयन्ति प्रमाणानि सर्वाणि सनिमित्तताम् ॥ ईश्वरेच्छाधिकारादौ शब्दलिङ्गादिवर्जनात् । व्यभिचाराच्च सेवादेः पश्वादेस्साधनान्तरम् ॥ तच्च चित्रादिकमिति शब्देन त्ववगम्यते । तदपि स्यादनियतमिति कौमारिला विदुः ॥