मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

-20 मानमेयरहस्यश्लोकवार्तिके त्वाचं क्षीरं तस्य रसः संसर्गोऽपि च रासनः । तथाच मधुरं क्षीरमिति लोके विशिष्टधीः ॥ शब्दस्तु श्रावणः तस्य चार्थे श्रोत्रो न चान्वयः । तस्मान्न चक्षुः शब्दादिरहितस्यावबोधकृत् ॥ 6 अत्र नैयायिकानां तु सिद्धान्तोऽयं निरर्गलः । सर्वोपाख्यावियुक्तत्वान्नेयमस्तीति वोच्यताम् ॥ अभावश्चाक्षुषज्ञानविषयो वाऽभ्युपेयताम् । अभावस्य विचारे तु कृत एतस्य विस्तरः ॥ (86) शब्दाक्षेपः. 1 नन्वत्र प्रथमं शब्दे प्रामाण्यं नावकल्पते । प्रामाण्येऽपि पृथग्भावो नास्तीत्यथ परीक्ष्यते ॥ अर्थप्रतीतिजनकं प्रमाणमिति सम्मतम् । विकल्पमात्रमूलत्वान्नार्थं शब्दाः स्पृशन्त्यमी ॥ अङ्गुल्यग्रे हस्तियूथशतमित्यादिवाक्यतः । एष वन्ध्यासुतो यातीत्यतो वाऽर्थः क इष्यते ॥ लोलाक्षीणां लक्षमभिरमयेद्यः पुमानिह । स गन्धर्वपदं प्राप्नोतीति च श्रूयते स्वनः ॥ स्वर्गकामो दर्शपूर्णमासाभ्यां च यजेदिति । वाक्यस्यार्थे कथं लोके न स्यात् श्रद्धैव केवलम्॥