मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

भाट्टसिद्धान्तः 58 तयोरनुपभोगं तु मोक्षं मोक्षविदो विदुः । श्रुतिरप्येवमेवाह भेदं संसारमोक्षयोः ॥ न ह वै सशरीरस्य प्रियाप्रियविहीनता । अशरीरं वाव सन्तं स्पृशतो न प्रियाप्रिये ॥ सुषुप्तावप्रकाशेन नात्मनस्स्वप्रकाशता । दुःखाभावाद्यवहृतिः सुखरूप इति स्थितम् ॥ आनन्दात्मकमात्मानं ये वदन्ति स्वयंप्रभम् । तन्मतेऽपि च संसारान्मुक्तेरेतावती भिदा ॥ आत्मा ह्यानन्दरूपोऽसौ संसारेऽपि प्रकाशते । तावानेव स मोक्षेऽपि नाधिक्यं तस्य किंचन ॥ अथ संसारवेलायामानन्दो न प्रकाशते । नह्यप्रकाशनं युक्तं स्वप्रकाशस्य वस्तुनः ॥ यद्यसौ न प्रकाशेत किं तर्ह्यन्यत्प्रकाशते । आत्मस्वरूपमितिचेन्ननु चानन्द एव तत् ॥ तच्चेत्प्रकाशते नूनमानन्दोऽपि प्रकाशते । तेन शब्दादिविषयजन्ययोस्सुखदुःखयोः ॥ निवृत्तिरेव संसारादपवर्ग इतीर्यते । सुखदुःखविहीनस्तु मुक्तः स्वस्थोऽवतिष्ठते ॥ तस्मान्मोक्षो निरानन्दः दुःखलोपात्पुमर्थता । पार्थसारथिमिश्राणामाहैवं शास्त्रदीपिका ॥