मानमेयोदय (नारायण भट्ट - भाट्ट मीमांसा प्रमाण एवं प्रमेय शास्त्र सटीक)

युक्तिप्राबल्यम् 61 यत्नेनानुमितोऽप्यर्थः कुशलैरनुमातृभिः । अभियोगशतेनापि सोऽन्यथा नोपपद्यते ॥ तस्माद्युक्त्यैव जगतो व्यवहारो व्यवस्थितः । युक्तिहीनव्यवह्रतावुन्मत्त इति गीयते ॥ तस्माददृष्टतत्त्वानां सापराधं बहुच्छलम् । दर्शनं चापि वचनं नित्यमेवानवस्थितम् ॥ ऋषीणां दर्शनं यच्च तत्त्वे किंचिदवस्थितम् । न तेन व्यवहारोऽस्ति न तच्छब्दानिबन्धनम् ॥ तलवद्दृश्यते व्योम खद्योतो हव्यवाडिव । तत्र नास्ति तलं व्योम्नि न खद्योतो हुताशनः मधुरं तिक्तरूपेण श्वेतं पीततया तथा । गृह्णन्ति पित्तदोषेण विषयं भ्रान्तचेतसः ॥ तथा वेगेन धावन्तो नाव्यारूढाश्च गच्छतः । पर्वतादीन्विजानन्ति भ्रमेण भ्रमतश्च तान् ॥ मण्डूकवसयाऽक्ताक्षाः वंशानुरगबुद्धिभिः । गृह्णन्तीत्यादिविषयः श्लोकवार्तिकविस्तृतः ॥ तस्मात्प्रत्यक्षमप्यर्थं विद्वानीक्षेत युक्तितः । न दर्शनस्य प्रामाण्यात् दृश्यमर्थं प्रकल्पयेत् इममर्थं भर्तृहरिः वाक्यपद्यां न्यदर्शयत् । न्यायवार्तिकतात्पर्यटीकाकृद्वचनं यथा ॥