भारतकोश
मृच्छकटिकम् (सटीक संस्कृत नाटक)

मृच्छकटिकम् (सटीक संस्कृत नाटक)

Mricchakatikam with Sanskrit-Hindi Commentary

महाराज शूद्रक / पं. जयशंकर लाल त्रिपाठी द्वारा

DevanagariSanskritpublished760 पृष्ठ

पृष्ठ 739, कुल 760 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 739

दशमोऽङ्कः

६५१

तथापीदमस्तु
भरतवाक्यम् —

क्षीरिण्यः सन्तु गावो, भवतु वसुमती सर्वसंपन्नसस्या,
पर्जन्यः कालवर्षी, सकलजनमनोनन्दिनो वान्तु वाताः ।


किन्हीं को उन्नति की ओर ले जाता है, किन्हीं को पतन के रास्ते में नीचे पहुँचा देता है और किन्हीं को व्याकुल कर देता है ॥६०॥

टीका — स्वजीवनेऽपि विधेर्विविधप्रभावाननुभूय सर्वत्रैव तस्य माहात्म्यं निरूपयन् तस्य क्रीडनतुल्यत्वं प्रतिपादयति-कांश्चिदिति। कूपयन्त्रम् = कूपाज्जलनिः-सारणार्थं प्रयुज्यमानं विविधघटिकायुक्तं यन्त्रम् 'रहट' इति हिन्दीभाषायाम्, तस्य याः घटिकाः = क्षुद्रघटाः, तासां न्यायः = आचरणम्, पद्धतिर्वा तत्र प्रसक्तः = प्रवृत्तः, तद्वद्व्यवहारवर्ततेति भावः, “कूपयन्त्रम् = वार्युद्धरणयन्त्रं तस्य या घटिकास्तासां न्यायः = एकस्या अधोमज्जनमेकस्या रिक्तीभावः, एकस्या जलपूरणमिति रूपः, तत्र प्रसक्तः, विधिः क्रीडति” इति पृथिवीधरः। एषः = अयम्, विधिः = दैवम्, अन्योन्यम् = परस्परम् प्रतिपक्षाणाम् = विरोधिनाम् = धनिकत्वनिर्धनत्वादिविधर्माणाम्, संहतिम् = समूहरूषाम्, इमाम् = एताम्, सर्वैरेवानुभूयमानाम्, लोकस्थितिम् = संसारव्यवहारम्, बोधयन् = ज्ञापयन्, क्रीडति = दीव्यति, खेलतीति भावः। अयं विधिः, कांश्चित् = कियतो जनान्, तुच्छयति = रिक्तीकरोति, धनाद्यपहारेण सर्वविधशून्यं करोति 'तुच्छं करोतीत्यर्थे 'तत्करोति तदाचष्टे' इति णिच्, वा = अथवा, कांश्चित् जनान् प्रपूरयति = पूर्णान् करोति, धनादिभिरिति शेषः, कांश्चित् = कियतो जनान्, उन्नतिम् = उन्नत-पदम्, उन्नतावस्थाम्, नयति = प्रापयति, कांश्चित् = कियतो जनान्, पातविधौ = पतनमार्गे, करोति = विदधाति, अधः पातयतीति भावः, स्रग्धरा वृत्तम् ॥६०॥

विमर्श — खेती आदि के काम के लिये कुआँ से पानी निकालने के लिये 'रंहट' का प्रयोग किया जाता है। इसमें परस्पर अनेक बाल्टियां जुड़ी रहती हैं। जब पहिया चलता है तो कुछ ऊपर आ जाती हैं और उनका पानी गिर कर खेतों में जाता है। वही बाद में खाली हो कर नीचे जाती हैं और पहले गयी हुयी खाली बाल्टियां भरकर ऊपर आ जाती हैं। यही क्रम चलता रहता है। भाग्य भी संसार की यही दशा करता रहता है। किसी को खाली करता है, किसी को भरापूरा करता है, किसी को ऊपर लाता है तो किसी को नीचे गिरा देता है। चारुदत्त अपने जीवन में भाग्य की इस विलक्षणता का स्वयम् अनुभव कर चुका है। अतः वह अब इन घटनाओं से अति दुःखी या अति प्रसन्न नहीं होना चाहता ॥६०॥

अन्वयः — गावः, क्षीरिण्यः, सन्तु, वसुमती, सर्वसस्यसम्पन्ना, भवतु, पर्जन्यः, कालवर्षी, (भवतु) वाताः, सकलजनमनोनन्दिनः, [सन्तः], वान्तु, जन्मभाजः,